Emanet Aşk — Fatih Şahabettin Yıldırım

Emanet Aşk
Fatih Şahabettin YıldırımTilki Kitap
Emanet Aşk
Fatih Şahabettin YıldırımKim aşkını emanet eder ki Aşkın tarifi yoktur Kimini darma duman ederken kimini gök yüzünde balon misali uçurur aşık olunca ruhun değişir ayakların yerden kesilir yağmurda ıslanmak gibi ıslanan toprağı içine çekmek gibi dalgaların sahile köpüre köpüre vuruşu gibi bazen de ince bir sızı kalabalıkta yalnızlık dipsiz bir uçurum tarifi olmaya acı ve tatlının karışımı sevmesini de gitmesini de bilenler için bir gün yakaladığınızı sandığınız aşkınız ellerinizden kayıp giderken istemeden de olsa Aşk ınızı emanet etmek zorunda kalabilirsiniz

Tilki Kitap
Yıllar önüme her keşke dediğimde bir tuğla daha koydu Keşke lerim çoğaldıkça artık önümde kocaman aşılamayacak bir duvar örülmüştü Ta ki o duvarın arkasından Bir El bana uzanır da tutarsa Ancak o zaman keşke lerden örülü o duvarın arkasına geçebilirdim O duvarın arkasında beni ne beklediğini yıllar bana geçen her bir gününde fısıldadı Ben bunu zaten biliyorum Ama yolun sonunda bana o el asla uzanmayacak Bunu şimdi görebiliyorum

Tilki Kitap
Yıllar önüme her keşke dediğimde bir tuğla daha koydu Keşke lerim çoğaldıkça artık önümde kocaman aşılamayacak bir duvar örülmüştü Ta ki o duvarın arkasından Bir El bana uzanır da tutarsa Ancak o zaman keşke lerden örülü o duvarın arkasına geçebilirdim O duvarın arkasında beni ne beklediğini yıllar bana geçen her bir gününde fısıldadı Ben bunu zaten biliyorum Ama yolun sonunda bana o el asla uzanmayacak Bunu şimdi görebiliyorum

Tilki Kitap
Yıllar önüme her keşke dediğimde bir tuğla daha koydu Keşke lerim çoğaldıkça artık önümde kocaman aşılamayacak bir duvar örülmüştü Ta ki o duvarın arkasından Bir El bana uzanır da tutarsa Ancak o zaman keşke lerden örülü o duvarın arkasına geçebilirdim O duvarın arkasında beni ne beklediğini yıllar bana geçen her bir gününde fısıldadı Ben bunu zaten biliyorum Ama yolun sonunda bana o el asla uzanmayacak Bunu şimdi görebiliyorum

Tilki Kitap
Yıllar önüme her keşke dediğimde bir tuğla daha koydu Keşke lerim çoğaldıkça artık önümde kocaman aşılamayacak bir duvar örülmüştü Ta ki o duvarın arkasından Bir El bana uzanır da tutarsa Ancak o zaman keşke lerden örülü o duvarın arkasına geçebilirdim O duvarın arkasında beni ne beklediğini yıllar bana geçen her bir gününde fısıldadı Ben bunu zaten biliyorum Ama yolun sonunda bana o el asla uzanmayacak Bunu şimdi görebiliyorum