Emin Özdemir Güncesi — Hatice Aydoğdu

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Hatice Aydoğdu tarafından kaleme alınan Emin Özdemir Güncesi Akıl Çelen Kitaplar eseri olarak okurlarla buluşuyor Emin Özdemir Güncesi Hatice Aydoğdu Kitap Özeti Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü Yayınevi Akıl Çelen Kitaplar Yazar Hatice Aydoğdu Sayfa 80 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 14 00x21 50 cm Basım Yılı Ağustos 2018 Barkod 9786052382271 Kategori Araştırma İnceleme Referans

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıyd ı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum O benimle konuşmak istediğinde kendini iyi hissettiğinde bir araya geldik Bazen uzun bir sessizliğin ardından söze girdi bazen arada bir bazen kısa aralıklarla konuştu Bir süre sonra da yakıcı bir sessizliğe gömüldü Artık gitmek istiyordu O gitmek isterken ben düğümlenmiş sözcükleri açmakta zamansız tümceler kurmakta zorlanıyordum Kurduğum tümceler sanki cam kırıklarıydı Aslında kendi ölümünü yazdı Peki ölüm neydi Maddi varlığın sona ermesi miydi Sonsuzluğun hiçliğin içine çekilmek miydi Geçip gitmekte olduğu dünyaya veda ederken bu evrenden koparken gerçekliğin şiddeti karşısında yine sözcüklere sığındı Emin Özdemir Tanrısı olan sözcüklere Emin Özdemir kendi gerçekliğini öyküleştirdi kurmacaya dönüştürdü img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Nasıl desem Dertleşme mi sohbet mi sorgulama mı anlatı mı günce mi son sözler mi yeni bir başlangıç mı Bunlardan hangisi bilmiyorum belki de hepsi Bunları bir yazı metnine dönüştürürken dinlerken soru sorarken aslında onun ölümüne kederine incinebilirliğine geçip gitmekte olan yaşamına hastalığına kimi zaman ortak oldum kimi zaman katıldım kimi zaman sustum