En Yakınlarım En Yakanlarımdı Hep — Ceylan Yıldız Bakan

Gitmelerinin ezberlerinde gelmelerine nöbetlerde bekledim hep Başucu kırıklarımda sevdim çarelerimi Ben en çok tekliğinde ağladım gözlerime Kime baksam bir parça dalış kaldı ömrümde Kime dokunsam ellerim karardı Aslında hayat en güzel ömür alandı Şimdi uçsuz bucaksız şiirler dolandı şehrime Hangi sokağı adımlasam adınla Yol lanıyorum Bitmeyecek binlerce cümleme bir kahraman arıyorum Ve kimi kahraman sansam figüranlarımdan da oluyorum Her şeyini geçtim ömrümün ağlattığım çocuk heveslerinden bile çaresizim artık Yollar uzun şehirler buruk İstasyon kokuyor gözleri Kimi sevsem hazırdı bileti Gitmelere âşıktı sevdiceğin her adımı O yüzden en yakınlarım en yakanlarımdı Renklerimi bıraktım uzarken tebessümsüz çığlıklar Artık beni ne siyah alır içine ne de pembeler sarar Zarar bu devirde kız çocuğu olmak zarar Toplandım bütün yaşanmışlıklarımdan griler çağırıyor ikinci ihtimallerime gidiyorum Ki artık Yaş sız yaşlar diliyorum