Eski Uygurcada Tohum Hece ve Tohum Kelimeler — Hasan İsi

Ağırlıklı olarak 10 yüzyıldan 12 yüzyıla kadar sutra geleneği temelinde ilerleyen Budist edebiyat Uygurların Moğollara iltihakıyla yeni bir Budist akımla karşılaşmıştır Moğol hükümdarı Kubilay Han ın Tibet Budizmi ni benimsemesiyle Uygurlar Tantracı gelenekle tanışmış Mahayana mezhebinden gelişen Ezoterik sistem doğrultusunda eserler ortaya koymuştur Literatürde Tantrik Budizm Ezoterik Budizm ve Gizli Budizm adlandırmalarına sahip Tibet Budizmi genel olarak ritüeller ellerle yapılan sembolik hareketler mudralar ma ala ve mantralarla Buddha aydınlanmasını hedeflemektedir Tibet etkili Budist Uygur metinlerinde meditatif odaklanma ritüellerinde öğretinin merkezinde görselleştirme tekniği yer almaktadır Görselleştirme meditasyonda zihinsel bir imaj yaratma ve dikkati bu imaja çevirme olarak tanımlanmaktadır Özellikle Tibet Budizmi ne ait meditasyon uygulamalarında bu teknik sıklıkla kullanılmaktadır Görselleştirme tekniği temelinde öneme sahip kavramlar arasında tohum hece ve tohum kelime terimleri gelmektedir Sanskritçede mantraların özü olarak da bilinen bijak ara herhangi bir ilahın ya da tanrıçanın esas sesi sesten oluşan ikonografik formu olarak bilinmektedir Ağırlıklı olarak tek heceden oluşan ve Budist meditasyon sistemlerinde sembolik değere sahip tohum hece evrende var olan her şeyin kaynağı niteliğindedir Budist gelenekte a o ta vs gibi örnekler temelinde tek heceyle temsil edilen tohum hece pha ve svaha sözcüklerinde olduğu gibi iki heceden de oluşmaktadır Bunlar tohum kelime olarak adlandırılmaktadır Bu yönüyle eldeki çalışma Tibet etkili Budist Uygur metinlerinde ağırlıklı olarak görselleştirme tekniği temelinde meditatif odaklanmayı hedefleyen tohum hece ve tohum kelime kavramlarına dayalı değerlendirmelerden oluşmaktadır

Hasan İsi tarafından kaleme alınan Eski Uygurcada Tohum Hece ve Tohum Kelimeler Paradigma Akademi Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Eski Uygurcada Tohum Hece ve Tohum Kelimeler Hasan İsi Kitap Özeti Ağırlıklı olarak 10 yüzyıldan 12 yüzyıla kadar sutra geleneği temelinde ilerleyen Budist edebiyat Uygurların Moğollara iltihakıyla yeni bir Budist akımla karşılaşmıştır Moğol hükümdarı Kubilay Han ın Tibet Budizmi ni benimsemesiyle Uygurlar Tantracı gelenekle tanışmış Mahayana mezhebinden gelişen Ezoterik sistem doğrultusunda eserler ortaya koymuştur Literatürde Tantrik Budizm Ezoterik Budizm ve Gizli Budizm adlandırmalarına sahip Tibet Budizmi genel olarak ritüeller ellerle yapılan sembolik hareketler mudralar ma ala ve mantralarla Buddha aydınlanmasını hedeflemektedir Tibet etkili Budist Uygur metinlerinde meditatif odaklanma ritüellerinde öğretinin merkezinde görselleştirme tekniği yer almaktadır Görselleştirme meditasyonda zihinsel bir imaj yaratma ve dikkati bu imaja çevirme olarak tanımlanmaktadır Özellikle Tibet Budizmi ne ait meditasyon uygulamalarında bu teknik sıklıkla kullanılmaktadır Görselleştirme tekniği temelinde öneme sahip kavramlar arasında tohum hece ve tohum kelime terimleri gelmektedir Sanskritçede mantraların özü olarak da bilinen bijak ara herhangi bir ilahın ya da tanrıçanın esas sesi sesten oluşan ikonografik formu olarak bilinmektedir Ağırlıklı olarak tek heceden oluşan ve Budist meditasyon sistemlerinde sembolik değere sahip tohum hece evrende var olan her şeyin kaynağı niteliğindedir Budist gelenekte a o ta vs gibi örnekler temelinde tek heceyle temsil edilen tohum hece pha ve svaha sözcüklerinde olduğu gibi iki heceden de oluşmaktadır Bunlar tohum kelime olarak adlandırılmaktadır Bu yönüyle eldeki çalışma Tibet etkili Budist Uygur metinlerinde ağırlıklı olarak görselleştirme tekniği temelinde meditatif odaklanmayı hedefleyen tohum hece ve tohum kelime kavramlarına dayalı değerlendirmelerden oluşmaktadır Yayınevi Paradigma Akademi Yayınları Yazar Hasan İsi Sayfa 208 Sayfa Kağıt 1 Hamur Boyut 16 00x24 00 cm Basım Yılı Haziran 2024 Barkod 9786256321212 Kategori Sosyal Bilimler