Ester — Hakan Korhan Kutay

Şehrin kıyısına vurmuştu suskunluğumuz biziBaltık mimarisi bir kafede sen ve benYasa dışı sevmeye yorgun ayaklarımız dinlenirkenMasada ilk ikram ellerimizdi Masanın iki ucunda kavuşamadığı için karıncalanan parmak uçlarımızŞimdi nehrin kıyısındaki yaşlı hasta elma ağacına yaslan Ester Adem ile Havva nın cennetten kovuluş yasını tutYaprak ve su hışırtısını dinle al bir elma ısırNe dünya cennet olacak ne de biz yılgınlık yiyenlerden

Kocaman bir hiçliğin içinden geliyorum sana Merhameti veba gibi gören o canavarlaşmış ruhlardan sıyrılarak İliklerine kadar sömürülen iyiliklerin küllerini avuçlaya avuçlaya Beni anlıyor musun ruhumun çölünde bir gül gibi yaşamı direten insan İnsanın insanana sığınamadığı bir çağdan geliyorum sa na Yaşam bu kadar boğazlanırken ciğerlerine dolan hava Gözlerinde annen Havva nın mahcubiyeti Söylesene kaç kez öldürdü cenneten kovulan Adem in bakışları seni Tanıtım Bülteninden

Kocaman bir hiçliğin içinden geliyorum sana Merhameti veba gibi gören o canavarlaşmış ruhlardan sıyrılarak İliklerine kadar sömürülen iyiliklerin küllerini avuçlaya avuçlaya Beni anlıyor musun ruhumun çölünde bir gül gibi yaşamı direten insan İnsanın insanana sığınamadığı bir çağdan geliyorum sana Yaşam bu kadar boğazlanırken ciğerlerine dolan hava Gözlerinde annen Havva nın mahcubiyeti Söylesene kaç kez öldürdü cenneten kovulan Adem in bakışları seni