Eylül Sarısı — Aksoy Eyyup

Yorulmuştu ama o da hayatı yormuştu Kat kat açan gül gibiydi hayatı Her katı bir çile yumağı Şimdi son katmanındaydı hayatın kıyılarına vurmuştu Bu duygu zembereğinden yayılan dalgalar yüreğinin odalarını sızlatarak geçerken içinden derin bir ah çekti Kalemi eline aldı Şimdi kaleminden dökülenler kalbi hayatı varlığıydı Yeşile doymuş sis dağları yalarken Ben yollardayım kıvrım kıvrım yollarda Sen sıcacık yatağında bensiz uyurken Ben yaşanmış hikâyelerin koynunda Seni arıyorum eylül sarısı yapraklarda