Eylül Yağmuru — Özcan Ataç

Çizildi kaldırımlarına henüz ayak değmemişKavşakları barikatlı sokaklarÇakıldı duvarlarına kan boyanmış hücrelerinKorkulara katıklı kurşunlarGölgeler yalnızlıklarımıza sürüklüyor biziÖlüler git gide çoğalıyor hünerli ellerimizdeBir tek ses bile çıkartan yok feryatlarımızaBir tek ses suskunluğa can çekişen hüzünlerdeBeyaz bulutların sevdasına kapılarak gülümNasıl da inanırız halbuki ölümsüzler ölmez diyeDüşmana kol sallayıp da menzile kurşun atarakNasıl da biliriz duyarlıca özgürlüklere yanmasınıŞimdi hangi faşizmin eylül yağmuru sonrasındaHangi cehennemlikler memleketine düşükAnlayamadık

Çizildi kaldırımlarına henüz ayak değmemiş Kavşakları barikatlı sokaklar Çakıldı duvarlarına kan boyanmış hücrelerin Korkulara katıklı kurşunlar Gölgeler yalnızlıklarımıza sürüklüyor bizi Ölüler git gide çoğalıyor hünerli ellerimizde Bir tek ses bile çıkartan yok feryatlarımıza Bir tek ses suskunluğa can çekişen hüzünlerde Beyaz bulutların sevdasına kapılarak gülüm Nasıl da inanırız halbuki ölümsüzler ölmez diye Düşmana kol sallayıp da menzile kurşun atarak Nasıl da biliriz duyarlıca özgürlüklere yanmasını Şimdi hangi faşizmin eylül yağmuru sonrasında Hangi cehennemlikler memleketine düşük Anlayamadık

Çizildi kaldırımlarına henüz ayak değmemiş Kavşakları barikatlı sokaklar Çakıldı duvarlarına kan boyanmış hücrelerin Korkulara katıklı kurşunlar Gölgeler yalnızlıklarımıza sürüklüyor bizi Ölüler git gide çoğalıyor hünerli ellerimizde Bir tek ses bile çıkartan yok feryatlarımıza Bir tek ses suskunluğa can çekişen hüzünlerde Beyaz bulutların sevdasına kapılarak gülüm Nasıl da inanırız halbuki ölümsüzler ölmez diye Düşmana kol sallayıp da menzile kurşun atarak Nasıl da biliriz duyarlıca özgürlüklere yanmasını Şimdi hangi faşizmin eylül yağmuru sonrasında Hangi cehennemlikler memleketine düşük Anlayamadık

Çizildi kaldırımlarına henüz ayak değmemiş Kavşakları barikatlı sokaklar Çakıldı duvarlarına kan boyanmış hücrelerin Korkulara katıklı kurşunlar Gölgeler yalnızlıklarımıza sürüklüyor bizi Ölüler git gide çoğalıyor hünerli ellerimizde Bir tek ses bile çıkartan yok feryatlarımıza Bir tek ses suskunluğa can çekişen hüzünlerde Beyaz bulutların sevdasına kapılarak gülüm Nasıl da inanırız halbuki ölümsüzler ölmez diye Düşmana kol sallayıp da menzile kurşun atarak Nasıl da biliriz duyarlıca özgürlüklere yanmasını Şimdi hangi faşizmin eylül yağmuru sonrasında Hangi cehennemlikler memleketine düşük Anlayamadık