Fanus Yaşamlı Şehirler Şiirler — Vahap Taş

suni teneffüsle yaşıyoruz adeta asfalt ve betonla kaplanmış yaşam alanları su geçirmez olmuş topraklar nefes alamıyor can dağıtamıyor yeryüzü bütün güzellikleri çocukluğumuza gömdük ahlarla vahları saymazsak naylondan çiçekler ısmarlıyoruz vazolarımıza yapay canlılar konduruyoruz vitrinlerimize kanatlı kanatsız kargalar arabaların ezdiği kedi leşlerini topluyor yollarda kıyılar dibimize ulaşıyor git gide besinleri çöp olmuş martıların gecelerin kara salkımında yitirdik dostları paranın mikrobunda kayboldu aşklar sanal aleme kaldı arkadaşlıklar ansızın yitirdik demle barışık gülüşlerimizi artık ne ben benim ne de bu şehir o eski şehir sılasız bir ölüm bekler bizi yaban ellerde kimsiz kimsesiz