Farabi ve İbn Haldun da Siyaset — Lokman Çilingir

Farabi yi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabi de eksik olan tecrübi yön İbn Haldun da giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür Ancak bu iki büyük düşünür arasındaki görüş ayrılığı yanlızca siyasi olaylara yapklaşım tarzıyla sınırlı değildir İbn Haldun Farabi nin siyasi ve metafizik konularda felsefeye yüklediği işlevi genelde yanlış ve yetersiz bulur Bu bağlamda Farabi ile başlayıp İbn Haldun ile kesin bir son bulur İbn Haldun İslam dünyasında felsefenin sonunu yöntemsel bazda ilan eden kişidir Onun felsefeye yüklediği yeni ödev Viyana Çevresi nin yaklaşımıyla paralellik arz eder Bir farkla ki İbn Haldun fiziksel olguculık yerine tarihi sosyal olguculuğu koyar

Farabi yi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabi de eksik olan tecrübi yön İbn Haldun da giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür Ancak bu iki büyük düşünür arasındaki görüş ayrılığı yanlızca siyasi olaylara yapklaşım tarzıyla sınırlı değildir İbn Haldun Farabi nin siyasi ve metafizik konularda felsefeye yüklediği işlevi genelde yanlış ve yetersiz bulur Bu bağlamda Farabi ile başlayıp İbn Haldun ile kesin bir son bulur İbn Haldun İslam dünyasında felsefenin sonunu yöntemsel bazda ilan eden kişidir Onun felsefeye yüklediği yeni ödev Viyana Çevresi nin yaklaşımıyla paralellik arz eder Bir farkla ki İbn Haldun fiziksel olguculık yerine tarihi sosyal olguculuğu koyar

Farabi yi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabi de eksik olan tecrübi yön İbn Haldun da giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür Ancak bu iki büyük düşünür arasındaki görüş ayrılığı yanlızca siyasi olaylara yapklaşım tarzıyla sınırlı değildir İbn Haldun Farabi nin siyasi ve metafizik konularda felsefeye yüklediği işlevi genelde yanlış ve yetersiz bulur Bu bağlamda Farabi ile başlayıp İbn Haldun ile kesin bir son bulur İbn Haldun İslam dünyasında felsefenin sonunu yöntemsel bazda ilan eden kişidir Onun felsefeye yüklediği yeni ödev Viyana Çevresi nin yaklaşımıyla paralellik arz eder Bir farkla ki İbn Haldun fiziksel olguculık yerine tarihi sosyal olguculuğu koyar

Farabi yi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabi de eksik olan tecrübi yön İbn Haldun da giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür

Farabi yi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabi de eksik olan tecrübi yön İbn Haldun da giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür

Lokman Çilingir tarafından kaleme alınan Farabi ve İbn Haldun da Siyaset Araştırma Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Farabi ve İbn Haldun da Siyaset Lokman Çilingir Kitap Özeti Farabiyi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabide eksik olan tecrübi yön İbn Haldunda giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür Yayınevi Araştırma Yayınları Yazar Lokman Çilingir Sayfa 141 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Nisan 2009 Barkod 9789756788738 Kategori Din Felsefesi İslam ve Günümüz İslam Düşüncesi

Farabi yi dini siyaset yapan teologlarla aynı kategoriye yerleştirmek de onu on dokuzuncu yüzyılın pozitivist toplumbilimcileriyle yan yana koymak da hatadır Onun gücü de zafiyeti de salt felsefi bir tasarımla din ve siyaset sorununa yaklaşmak ve olması istenilen toplumsal düzeni ortaya koymada yatar Farabi de eksik olan tecrübi yön İbn Haldun da giderilmeye çalışılır İbn Haldun toplumu bir siyaset felsefecisi gözüyle değil gözlem ve tecrübelerine dayalı olarak araştırma yapan bir sosyal bilimci anlayışıyla tümüyle toplumsal olgulardan hareketle kavramaya çalışan ilk düşünürdür