Fırat Bazen Affeder — Mehmet Ali Elçin

Mehmet Ali Elçin in okuyucuyu sarsan ve şaşırtan bir öykü dünyası var Onun öyküleri hem ironik hem de beklenmedik bir sonla biter Kullandığı şiirsel kimi zaman destansı dil Homeros u kıskandıracak denli sarsıcı ve etkileyicidir Onun kahramanları karakter özelliği gösteren her zaman gördüğümüz ama önemsemediğimiz engelliler köylüler memurlar ve sıradan insanlardır ama bu insanlar bangır bangır bağıran ve beni duyun diyen sıradan insanlardır O insanları duymayanlar zamanla tarih sahnesinde yargılanacak insanlardır Yazar Sadık ArslanMehmet Ali Elçin in öyküleri zorlanmadan akar gider Öyküye başlarken öyle cümleler kullanır ki öykü kendini okutur Öyküyü devam ettiren cümleleri de karşılıklı konuşmaları da iç konuşmaları da karşılaşmaları da sapmaları da gündelik hayatın gerçekliği sadeliği ile verir Mehmet Ali Elçin Gerçekten böyle tipler var dersiniz Elçin in öykülerini okurken Konuşmalar kulağınıza hiç yabancı gelmez Çünkü Elçin in öykülerinde köylüler köylü gibidir işçiler işçi gibidir memurlar memur gibidir serseriler serseri gibidir bürokratlar bürokrat gibidir Öykülerindeki tipler Elçin in hayal ettiği idealize ettiği kurguladığı çarpıttığı tipler değildir Elçin in bizzat görüp konuştuğu kişilerdir Kimseye torpil geçmez Kimseyi olduğundan daha yüce ya da olduğundan daha küçük sevimsiz göstermez Gündelik hayatta neyse öykülerde de odur herkes Yazar Abidin YağmurMehmet Ali Elçin in daha önce Şehirli Kurnazı adlı öykü kitabını okumuştum O zaman demiştim ki Sakın ola bizlerin dimağına böyle birkaç Anzer balı gibi öykü sokup arkasını getirmemeyi yeni öyküler hatta romanlar yazmamayı düşünmeyesiniz İşte nihayet ikinci kitabı Fırat Bazen Affeder çıktı Yer azlığından iki öyküsünden söz edeceğim Biri Pirinçler Üzümler ve Ben bu öyküde ben de yazarla birlikte o bir pirinç tanesini aradım durdum Üzümlerse benim de midemden ağzıma gelip gittiler Yani Elçin insanı öykünün içerisine alıp üçüncü göz yapıyor Yazarın Torpil öyküsü tam bir Aziz NESİN yazısı Türkiye gerçeği bir yarayı Aziz NESİN i aratmayacak kertede bu Aziz NESİN in çok kullandığı bir kelimedir yazmış Elçin dostumuz Yazar Dr Galip Kirici

Mehmet Ali Elçin in okuyucuyu sarsan ve şaşırtan bir öykü dünyası var Onun öyküleri hem ironik hem de beklenmedik bir sonla biter Kullandığı şiirsel kimi zaman destansı dil Homeros u kıskandıracak denli sarsıcı ve etkileyicidir Onun kahramanları karakter özelliği gösteren her zaman gördüğümüz ama önemsemediğimiz engelliler köylüler memurlar ve sıradan insanlardır ama bu insanlar bangır bangır bağıran ve beni duyun diyen sıradan insanlardır O insanları duymayanlar zamanla tarih sahnesinde yargılanacak insanlardır Yazar Sadık ArslanMehmet Ali Elçin in öyküleri zorlanmadan akar gider Öyküye başlarken öyle cümleler kullanır ki öykü kendini okutur Öyküyü devam ettiren cümleleri de karşılıklı konuşmaları da iç konuşmaları da karşılaşmaları da sapmaları da gündelik hayatın gerçekliği sadeliği ile verir Mehmet Ali Elçin Gerçekten böyle tipler var dersiniz Elçin in öykülerini okurken Konuşmalar kulağınıza hiç yabancı gelmez Çünkü Elçin in öykülerinde köylüler köylü gibidir işçiler işçi gibidir memurlar memur gibidir serseriler serseri gibidir bürokratlar bürokrat gibidir Öykülerindeki tipler Elçin in hayal ettiği idealize ettiği kurguladığı çarpıttığı tipler değildir Elçin in bizzat görüp konuştuğu kişilerdir Kimseye torpil geçmez Kimseyi olduğundan daha yüce ya da olduğundan daha küçük sevimsiz göstermez Gündelik hayatta neyse öykülerde de odur herkes Yazar Abidin YağmurMehmet Ali Elçin in daha önce Şehirli Kurnazı adlı öykü kitabını okumuştum O zaman demiştim ki Sakın ola bizlerin dimağına böyle birkaç Anzer balı gibi öykü sokup arkasını getirmemeyi yeni öyküler hatta romanlar yazmamayı düşünmeyesiniz İşte nihayet ikinci kitabı Fırat Bazen Affeder çıktı Yer azlığından iki öyküsünden söz edeceğim Biri Pirinçler Üzümler ve Ben bu öyküde ben de yazarla birlikte o bir pirinç tanesini aradım durdum Üzümlerse benim de midemden ağzıma gelip gittiler Yani Elçin insanı öykünün içerisine alıp üçüncü göz yapıyor Yazarın Torpil öyküsü

Mehmet Ali Elçin in okuyucuyu sarsan ve şaşırtan bir öykü dünyası var Onun öyküleri hem ironik hem de beklenmedik bir sonla biter Kullandığı şiirsel kimi zaman destansı dil Homeros u kıskandıracak denli sarsıcı ve etkileyicidir Onun kahramanları karakter özelliği gösteren her zaman gördüğümüz ama önemsemediğimiz engelliler köylüler memurlar ve sıradan insanlardır ama bu insanlar bangır bangır bağıran ve beni duyun diyen sıradan insanlardır O insanları duymayanlar zamanla tarih sahnesinde yargılanacak insanlardır Yazar Sadık Arslan Mehmet Ali Elçin in öyküleri zorlanmadan akar gider Öyküye başlarken öyle cümleler kullanır ki öykü kendini okutur Öyküyü devam ettiren cümleleri de karşılıklı konuşmaları da iç konuşmaları da karşılaşmaları da sapmaları da gündelik hayatın gerçekliği sadeliği ile verir Mehmet Ali Elçin Gerçekten böyle tipler var dersiniz Elçin in öykülerini okurken Konuşmalar kulağınıza hiç yabancı gelmez Çünkü Elçin in öykülerinde köylüler köylü gibidir işçiler işçi gibidir memurlar memur gibidir serseriler serseri gibidir bürokratlar bürokrat gibidir Öykülerindeki tipler Elçin in hayal ettiği idealize ettiği kurguladığı çarpıttığı tipler değildir Elçin in bizzat görüp konuştuğu kişilerdir Kimseye torpil geçmez Kimseyi olduğundan daha yüce ya da olduğundan daha küçük sevimsiz göstermez Gündelik hayatta neyse öykülerde de odur herkes Yazar Abidin Yağmur Mehmet Ali Elçin in daha önce Şehirli Kurnazı adlı öykü kitabını okumuştum O zaman demiştim ki Sakın ola bizlerin dimağına böyle birkaç Anzer balı gibi öykü sokup arkasını getirmemeyi yeni öyküler hatta romanlar yazmamayı düşünmeyesiniz İşte nihayet ikinci kitabı Fırat Bazen Affeder çıktı Yer azlığından iki öyküsünden söz edeceğim Biri Pirinçler Üzümler ve Ben bu öyküde ben de yazarla birlikte o bir pirinç tanesini aradım durdum Üzümlerse benim de midemden ağzıma gelip gittiler Yani Elçin insanı öykünün içerisine alıp üçüncü göz yapıyor Yazarın Torpil öyküsü tam bir Aziz NESİN yazısı Türkiye gerçeği bir yarayı Aziz NESİN i aratmayacak kertede bu Aziz NESİN in çok kullandığı bir kelimedir yazmış Elçin dostumuz Yazar Dr Galip Kirici