Frekansın Ötesi — Özde Tülü

Odanın sessizliğinde çok ama çok derinden gelen o sesi duydu Festivaldeki o neşeli müzik aniden bozuldu sanki birisi kasetçaların pilini çıkarmış gibi yavaşladı tizleşti ve seslerin arasından o kuru çatlak fısıltı sıyrıldı Bu bir davet değil bir imza gibiydi De ki ra Ve o kelimeyle birlikte her şey sustu Gölgeler dondu Aça nefesini tuttu Karanlık artık sadece ışığın yokluğu değildi karanlık artık onunla konuşuyordu KAÇTIĞINI SANDIĞIN KARANLIK ASLINDA SENİN MİRASIN Edirne nin sisli sokaklarında üç üniversite öğrencisi için zaman saniyeler içinde kırıldı Aça çocukluk kabuslarını geçmişin tozlu sayfalarına gömdüğünü sanıyordu Ancak o kadim fısıltı geri döndü Dekira Gördüğünüz renkler solmaya duyduğunuz sesler sizinle alay etmeye başladığında kime güvenebilirsiniz Sıradan bir hayatın orta yerinde asırlık taşların ve dökme demirden bir geleceğin arasında sıkışan Aça Bahadır ve Serpil gerçeğin hiç de göründüğü gibi olmadığını fark edecekler Evrenin en büyük sırrı bir harabe evin tozunda mı saklı yoksa Aça nın damarlarında mı Gerçeklik sadece bir perdedir ve o perde artık kanamaya başladı