Gam Yükü — Ali Ekber Ataş

Gam Yükü
Ali Ekber AtaşPikaresk Yayınevi
Gam Yükü
Ali Ekber Ataşkanı kanla yıkadılar duvarları boyayıp yıkanıp temizlendiler elleri kanlı failler gözümüzde süngüleri dolanıp durdular burnumuzun dibinde gören olmadı bir gelinin çığlığı çırılçıplaktı kendi heykelini yontup kısa ömründe tarihin kil tabletine sözler kazıdı Hamileyim Bari beni öldürmeyin bebesini emziremeden çığlığını boşlukta astılar kadının yediemine bırakmadım emanetime alıp üstüme alındım annelik hikâyesini 47nci yılında bu şiir tabletine kazıdım

Pikaresk Yayınevi
kanı kanla yıkadılar duvarları boyayıpyıkanıp temizlendiler elleri kanlı faillergözümüzde süngüleri dolanıp durdularburnumuzun dibindegören olmadıbir gelinin çığlığı çırılçıplaktıkendi heykelini yontup kısa ömründetarihin kil tabletine sözler kazıdı Hamileyim Bari beni öldürmeyin bebesini emziremeden çığlığınıboşlukta astılar kadınınyediemine bırakmadımemanetime alıp üstüme alındımannelik hikâyesini47nci yılında bu şiir tabletine kazıdım

Pikaresk Yayınevi
kanı kanla yıkadılar duvarları boyayıp yıkanıp temizlendiler elleri kanlı failler gözümüzde süngüleri dolanıp durdular burnumuzun dibinde gören olmadı bir gelinin çığlığı çırılçıplaktı kendi heykelini yontup kısa ömründe tarihin kil tabletine sözler kazıdı Hamileyim Bari beni öldürmeyin bebesini emziremeden çığlığını boşlukta astılar kadının yediemine bırakmadım emanetime alıp üstüme alındım annelik hikâyesini 47nci yılında bu şiir tabletine kazıdım

Pikaresk Yayınevi
kanı kanla yıkadılar duvarları boyayıp yıkanıp temizlendiler elleri kanlı failler gözümüzde süngüleri dolanıp durdular burnumuzun dibinde gören olmadı bir gelinin çığlığı çırılçıplaktı kendi heykelini yontup kısa ömründe tarihin kil tabletine sözler kazıdı Hamileyim Bari beni öldürmeyin bebesini emziremeden çığlığını boşlukta astılar kadının yediemine bırakmadım emanetime alıp üstüme alındım annelik hikâyesini 47nci yılında bu şiir tabletine kazıdım

Pikaresk
kanı kanla yıkadılar duvarları boyayıp yıkanıp temizlendiler elleri kanlı failler gözümüzde süngüleri dolanıp durdular burnumuzun dibinde gören olmadı bir gelinin çığlığı çırılçıplaktı kendi heykelini yontup kısa ömründe tarihin kil tabletine sözler kazıdı Hamileyim Bari beni öldürmeyin bebesini emziremeden çığlığını boşlukta astılar kadının yediemine bırakmadım emanetime alıp üstüme alındım annelik hikâyesini 47nci yılında bu şiir tabletine kazıdım