Gece — Büşra Battal

Tarihi çok eskilere dayanan bu topraklar bize yıllardır bitmek bilmeyen bereketi ile vatan olmuştur Anadolu bu gün dünya üzerinde sahip olabileceğimiz yegâne yurttur Tabiat Anadolu yu rengârenk süslerken kadın ise bu muhteşemliğin baş tacıdır Anadolu yu yücelten kadının elinin emeği ruhunun ışıltısıdır Bu ışıltının kaynağı ise sanıldığından daha da derinlerden en eskiden kadim geçmişten gelmektedir Doğumundan itibaren kendi gibi olan dedesi tarafından eğitilen Asaf Orhun yıllarca yasak olduğu için gidemediği evine tam yirmi iki yıl sonra geri döner İznik te onu bekleyen bugüne kadar ki en güçlü duygudur Yaşarken yaşamı unutturan ölümün asla yok edemediği bir duygu Kuşun kanatlarında ki özgürlüğü ağacın filizlenmesindeki büyüleyiciliği hisseden Asaf Karya nın bir kez gülüşü ile ilk defa beynine hükmedememiştir Gökyüzünden yeryüzüne düşen ilk kar o gece onlar için yağmıştır Rüzgârın dağlara fısıldayışını duyabilecekken Asaf ın duyduğu tek ses Karya nın gecenin bilinmezliğinde heyecanla atan kalp atışlarıdır Anadolu toprağının verdiği güç ile nefes alan Karya için artık vakit gelmiştir Çok sevdiği göl artık ona Asaf ın kokusunu getirecek her sabah doğan güneş Asaf a olan aşkını daha da güçlendirecektir Anadolu nun son varisi Asiye Karya Derviş gelen kötülük ne kadar tehlikeli olursa olsun İskenderiye de sönen son ışığın Anadolu da yanması için artık hazırdır

Tarihi çok eskilere dayanan bu topraklar bize yıllardır bitmek bilmeyen bereketi ile vatan olmuştur Anadolu bu gün dünya üzerinde sahip olabileceğimiz yegâne yurttur Tabiat Anadolu yu rengârenk süslerken kadın ise bu muhteşemliğin baş tacıdır Anadolu yu yücelten kadının elinin emeği ruhunun ışıltısıdır Bu ışıltının kaynağı ise sanıldığından daha da derinlerden en eskiden kadim geçmişten gelmektedir Doğumundan itibaren kendi gibi olan dedesi tarafından eğitilen Asaf Orhun yıllarca yasak olduğu için gidemediği evine tam yirmi iki yıl sonra geri döner İznik te onu bekleyen bugüne kadar ki en güçlü duygudur Yaşarken yaşamı unutturan ölümün asla yok edemediği bir duygu Kuşun kanatlarında ki özgürlüğü ağacın filizlenmesindeki büyüleyiciliği hisseden Asaf Karya nın bir kez gülüşü ile ilk defa beynine hükmedememiştir Gökyüzünden yeryüzüne düşen ilk kar o gece onlar için yağmıştır Rüzgârın dağlara fısıldayışını duyabilecekken Asaf ın duyduğu tek ses Karya nın gecenin bilinmezliğinde heyecanla atan kalp atışlarıdır Anadolu toprağının verdiği güç ile nefes alan Karya için artık vakit gelmiştir Çok sevdiği göl artık ona Asaf ın kokusunu getirecek her sabah doğan güneş Asaf a olan aşkını daha da güçlendirecektir Anadolu nun son varisi Asiye Karya Derviş gelen kötülük ne kadar tehlikeli olursa olsun İskenderiye de sönen son ışığın Anadolu da yanması için artık hazırdır