Geceden Doğan Aydınlık — Ayşegül Kum

Bil ki zifiri karanlık Işık ın en büyük şahididir Tasavvuf fısıldar Her kışın kalbinde bir bahar her fırtınanın sonunda bir gökkuşağı gizlidir Şunu unutma yokluk varlığa giden tek yoldur Yaşadığın en büyük hüzün senin en saf aşk ile dolu sevincinin doğum sancısıdır Sabret Çünkü senin gecenden sonra doğacak aydınlık yakındır

Bil ki zifiri karanlık Işık ın en büyük şahididir Tasavvuf fısıldar Her kışın kalbinde bir bahar her fırtınanın sonunda bir gökkuşağı gizlidir Şunu unutma yokluk varlığa giden tek yoldur Yaşadığın en büyük hüzün senin en saf aşk ile dolu sevincinin doğum sancısıdır Sabret Çünkü senin gecenden sonra doğacak aydınlık yakındır

Bil ki zifiri karanlık Işıkın en büyük şahididir Tasavvuf fısıldar Her kışın kalbinde bir bahar her fırtınanın sonunda bir gökkuşağı gizlidir Şunu unutma yokluk varlığa giden tek yoldur Yaşadığın en büyük hüzün senin en saf aşk ile dolu sevincinin doğum sancısıdır Sabret Çünkü senin gecenden sonra doğacak aydınlık yakındır

Bil ki zifiri karanlık Işık ın en büyük şahididir Tasavvuf fısıldar Her kışın kalbinde bir bahar her fırtınanın sonunda bir gökkuşağı gizlidir Şunu unutma yokluk varlığa giden tek yoldur Yaşadığın en büyük hüzün senin en saf aşk ile dolu sevincinin doğum sancısıdır Sabret Çünkü senin gecenden sonra doğacak aydınlık yakındır

Bu satırlar Yakup Değirmenci nin yaşanmışların izleriyle dolu bir yolculuğunun sesleridir Bir köyden başlayan göç yollarından geçen yoklukların ve sevinçlerin iç içe geçtiği bir ömrün sandığıdır bu O sandığın kapağını araladığınızda kimi zaman çocuklukta yarım kalmış bir oyuncağın hüznünü kimi zaman bir soba başında ısınan ellerin hatırasını kimi zaman da içimizi sızlatan ama bize insan olmayı hatırlatan anıları bulacaksınız Yazar için hayat paranın makamın değil sevginin ve hatırlanan küçücük iyiliklerin toplamıdır Bu kitap da geride bıraktığımız izlerin hayatın külleri arasından yeniden filizlenebileceğine dair bir tanıklıktır Sandıktaki Sesler geçmişin küllerinden yükselen küçük ayrıntıların aslında büyük bir insanlık mirasına dönüştüğünü hatırlatıyor Okuru sadece başkalarının yaşamına tanık etmiyor kendi içindeki anıları kırgınlıkları ve umutları da yeniden keşfetmeye çağırıyor