Genç Sokaklarda Sessiz Çığlıklar — Menekşe Nur Akkaya

Ellerimizden kayıp gidiyor hayat Ardından sürüklensek de ne geçen zaman geri geliyor ne de kaybettiklerimiz Yüreğimizin özsuyuyla karışıyor yalnızlıklar Gözlerimizde birikiyor damla damla akıyor gerçek dünyaya Yalnızca bizim dünyamızda ertelenen her şey kaybediliyor yalnızca bizim dünyamızda hayat değer verdiklerini savuruyor sevmek can acıtıyor Ve gariptir ama gönüllerdeki kirler bîr tek gözyaşıyla temizleniyor Gözbebeklerimizde gizleniyor yakamozlar gerçekten bakanlar görebilsin diye Dostluk sevgi derinlerde bir ezgi gibi yalnızca hissedenler duyabilsin diye Koparılmış takvim yaprakları gibi sevmek gün geçtikçe çoğalıyor Kısacık bir gülüşe öylesine bir bakışa bir şeyler sığdırmak kadar basit ama silinmeyecek izler bırakıyor Bazen yaralıyor sokaklar dar geliyor denizler gri görünüyor ve gökyüzü pınltısız Kendini taşıyamayacak gibi oluyorsun omzundaki bu büyük sevgi yükü ağır geliyor gittikçe küçülüyorsun Saçma sapan hatıralar beliriyor gözünde Yaşanmış yaşanmamış tüm hatıralar Bir karanlık düşüyor yeryüzüne yeni günün aydınlığa ilk adımları olan karanlık Ve yine bir umut beliriyor içinde sonsuza inanıyorsun sonsuzluğa Öyle bir hayat kurmalıyız ki kendimize acılar bile uğramaktan çekinmeli o hayata Terk edişler ağlatmamalı gözlerimizi ve bir başkası asla hayatımız olmamalı Ufacık sevgileri masumca büyütmeliyiz yüreğimizde yıpranmayacak şekilde Hayat değer verdiklerini savurur demiştik Kahramanlarım bu hayatın en değerli insanları img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img