Gençlik Hikayeleri — Müştehir Karakaya

Bir dere kenarındayım Dereye çakıl taşları fırlatıyorum oturduğum taşın üzerinden Gözlerimde yüzlerce kuş Kulağımda hiç dinmeyen sesler Sanki araba vapur uçak sesleri motor sesleri Huzursuzca atıyorum taşları Taşlar cunp diye gömülüyorlar suya Suda hafif hafif helezonik halkalar oluşuyor Kuşlar başımın üzerinden uçuşup gidiyorlar Suda bir karartı bir gölge görüyorum Önce annemin hayali sanıyorum Annemin şekli böyle miydi diye düşünüyorum O değil diyorum Ben kahroluyorum ölüyorum can çekişiyorum insanların haline bak Tam da bir oyun sahnesi gibi oldu Tiyatral Her kafadan bir ses çıkıyor Kimin ne dediğini anlamıyorum bile Öylece soğuk soğuk onca milletin arasında kalabalığın arasında ellerim ve kollarım bağlı bir şekilde dikilmiş kalmışım Nereye bakacağımı bilemeden nereye döneceğimi bilemeden kime müracaat edeceğimi kestiremeden şaşırmışım yolumu kaybetmişim kimliğimi kaybetmişim kafamı gözlerimi kulaklarımı kaybetmişim üzerimdeki acıklı nazarlar altında eriyip yok oluyorum Susuyorum sadece susuyorum

Bir dere kenarındayım Dereye çakıl taşları fırlatıyorum oturduğum taşın üzerinden Gözlerimde yüzlerce kuş Kulağımda hiç dinmeyen sesler Sanki araba vapur uçak sesleri motor sesleri Huzursuzca atıyorum taşları Taşlar cunp diye gömülüyorlar suya Suda hafif hafif helezonik halkalar oluşuyor Kuşlar başımın üzerinden uçuşup gidiyorlar Suda bir karartı bir gölge görüyorum Önce annemin hayali sanıyorum Annemin şekli böyle miydi diye düşünüyorum O değil diyorum Ben kahroluyorum ölüyorum can çekişiyorum insanların haline bak Tam da bir oyun sahnesi gibi oldu Tiyatral Her kafadan bir ses çıkıyor Kimin ne dediğini anlamıyorum bile Öylece soğuk soğuk onca milletin arasında kalabalığın arasında ellerim ve kollarım bağlı bir şekilde dikilmiş kalmışım Nereye bakacağımı bilemeden nereye döneceğimi bilemeden kime müracaat edeceğimi kestiremeden şaşırmışım yolumu kaybetmişim kimliğimi kaybetmişim kafamı gözlerimi kulaklarımı kaybetmişim üzerimdeki acıklı nazarlar altında eriyip yok oluyorum Susuyorum sadece susuyorum

Bir dere kenarındayım Dereye çakıl taşları fırlatıyorum oturduğum taşın üzerinden Gözlerimde yüzlerce kuş Kulağımda hiç dinmeyen sesler Sanki araba vapur uçak sesleri motor sesleri Huzursuzca atıyorum taşları Taşlar cunp diye gömülüyorlar suya Suda hafif hafif helezonik halkalar oluşuyor Kuşlar başımın üzerinden uçuşup gidiyorlar Suda bir karartı bir gölge görüyorum Önce annemin hayali sanıyorum Annemin şekli böyle miydi diye düşünüyorum O değil diyorum Ben kahroluyorum ölüyorum can çekişiyorum insanların haline bak Tam da bir oyun sahnesi gibi oldu Tiyatral Her kafadan bir ses çıkıyor Kimin ne dediğini anlamıyorum bile Öylece soğuk soğuk onca milletin arasında kalabalığın arasında ellerim ve kollarım bağlı bir şekilde dikilmiş kalmışım Nereye bakacağımı bilemeden nereye döneceğimi bilemeden kime müracaat edeceğimi kestiremeden şaşırmışım yolumu kaybetmişim kimliğimi kaybetmişim kafamı gözlerimi kulaklarımı kaybetmişim üzerimdeki acıklı nazarlar altında eriyip yok oluyorum Susuyorum sadece susuyorum