Gerilimli Değişim — Uğur Tanyeli

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor Tanıtım Bülteninden

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor Yayınevi METİS YAYINLARI Yazar UĞUR TANYELİ Sayfa Sayısı 360 SAYFA Yıl 2025

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor

Toplumsal ve kültürel değişimler her yerde gerilim üretir O güne kadar alışılagelmiş olan pratiklerin düşüncelerin hatta duyguların eskisi gibi olma imkanlarını ortadan kaldırır Yeni olanlar toplumsal ve kişisel ölçekte tereddütler uyandırır endişeler yaratır Mimarlık alanında da böyle olur Değişimle barışmak onu olağanlaştırmak gerilimleri düşürmek gerekir Burada ele alınan tüm değişimler bunu başarmak için inşa edilen en geniş anlamıyla mimari içerikli politikalardır Hepsi mimarlığın değişen yürütülüş ve toplumsal algılanışına ilişkindir Toplum tarafından üretilirler ama toplum kendi varettiklerinin olağanlığından daima kuşku duyar Onları olağanlaştıracak veya katlanılır kılacak araçlar da yaratır Türkiye de bu araçların başında değişim iradesini devlete siyasal iktidara atfetme alışkanlığı ve ısrarı gelir Mimarlığın ve modernliğin inşasında devletin siyasal iktidarın tek sorumlu olduğunda temellenen bu tarihsel kavrayışın Türkiye de Ortaçağ a uzanan bir geçmişi var Devleti her alanda olduğu gibi mimarlıkta da kadir i mutlak sayma inancı şeklinde dışavurulur Modernleşme dönemindeyse devletin gidilmesi gereken değişim dönüşüm doğrultusunu herkesten önce fark ettiği uyruklarına öncülük ettiği hatta toplumun önünde koştuğu sanılır Kimi dönemlerdeyse aynı ufuk açıcı iktidarı kullanamadığı saptamaları yapılır Suçlu da müsebbip de odur Burada bu naif ideolojik saplantının tartışılması amaçlanıyor Devlet toplumsal aktörlerden yalnızca biridir Toplumsa devletin elindeki bir ideolojik sünger değildir mimarlık hiç değildir Dolayısıyla bu kitap o alandaki değişimlerin devlet dışı aktörler tarafından yaratıldığı fikrini mimarın mesleki kimliğinden mimarlık tarihi yazımına toplumsal mimarlık kavrayışına dek uzanarak irdelemeyi deniyor img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img