Gittiler İşte — Şeyhmus Diken

Eşrafını ve eşhasını şehrin kimliğinden söküp atarsanız geriye sadece hüzün mekânları kalır Şeyhmus Diken hüzünkâr mekânların yitik sahiplerini arıyor Aras Yayıncılık Diyarbakırlı yazar Şeyhmus Diken in Gittiler İşte adlı denemelerini yayınladı Bazısı çeşitli yayın organlarında evvelce yayınlanmış bazısı ise okurla ilk defa buluşan otuz metin usta kalemin havsalasındaki Diyarbekir i Ermenisi Kürdü Süryanisiyle insanları sokakları ve sesleriyle kadim Amed i Dikranagerd i DikranAmed i anlatıyor Halen Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Başkan Danışmanı olarak görev yapan kent kültürü kimlik yerel tarih gibi alanlara özel ilgi duyan aktif sivil toplumcu Şeyhmus Diken Gittiler İşte de okuyucuyu hüzünlü sitemli fakat bir o kadar umut veren bir yolculuğa çıkarıyor Attığı her yeni başlıkta birlikte yaşamanın birbirine karışmanın kendi dilini kendi tadını oluşturmanın rüyasını özleyen Diyarbekir in dar küçelerini geride bırakmış ciranolarını kirivlerini komşularını kirvelerini bir daha görmemecesine göçüp gitmiş yemenici Şişko Agop ları puşici Kekê Yako ları Sami Hazinses leri Naum Faik Palak ları ve daha nicelerini bir kalemkâr edasıyla ince ince işliyor Farklı zamanlarda yazılmış şarkılar çekilmiş fotoğraflar çıkılmış yolculuklar bugünden geçmişe uzanan bir köprünün taşları gibi usta bir işçilikle yan yana diziliyor Ve kimi yerleri yıkılmış bu köprünün bekçiliğine soyunan Şeyhmus Diken yıllar sonra çıkagelenlere evinin yolunu arayanlara kelam dinlemeye gönlü olanlara gücü yetenlere yol gösteriyor İstanbul a tedavi için gitmeden önce kilisenin avlusundaki müştemilat bölümünde bir başına ve yapayalnız anılarıyla yaşayan son Ermeni Anto Dayı ipten kuşağıyla beline bağlı şalvarının cebinde taşırdı damı çökmüş kilisenin kapısının Miteloğlu anahtarından kilidini Bir ritüel gibiydi kapının kilidini açışı Gidip gelen hafızasıyla sürekli yinelerdi Gittiler işte hepsi gitti bir tek ben kaldım geriye Sahibi de bekçisi de benim bu kilisenin

Bu kitapta yer alan kimi metinler okurla ilk kez buluşuyor ilk halleriyle BirGün Bianet Özgür Gündem Agos Tiroj Radikal İki vb yayın organlarında yer almış kimi metinleri de yazar bu kitap için yeniden kaleme aldı Şeyhmus Diken bu kitabında Diyarbakır dan ayrılmak durumunda kalan şehrin eski sakinlerinin gayrimüslim Diyarbakırlıların ve onlarla birlikte yitip giden bir kültürün izini sürüyor

Bu kitapta yer alan kimi metinler okurla ilk kez buluşuyor ilk halleriyle BirGün Bianet Özgür Gündem Agos Tiroj Radikal İki vb yayın organlarında yer almış kimi metinleri de yazar bu kitap için yeniden kaleme aldı Şeyhmus Diken bu kitabında Diyarbakır dan ayrılmak durumunda kalan şehrin eski sakinlerinin gayrimüslim Diyarbakırlıların ve onlarla birlikte yitip giden bir kültürün izini sürüyor

Eşrafını ve eşhasını şehrin kimliğinden söküp atarsanız geriye sadece hüzün mekânları kalır Şeyhmus Diken hüzünkâr mekânların yitik sahiplerini arıyor Bazısı çeşitli yayın organlarında evvelce yayınlanmış bazısı ise okurla ilk defa buluşan otuz metin usta kalemin havsalasındaki Diyarbekir i Ermenisi Kürdü Süryanisiyle insanları sokakları ve sesleriyle kadim Amed i Dikranagerd i DikranAmed i anlatıyor Diyarbekir in dar küçelerini geride bırakmış komşularını kirvelerini bir daha görmemecesine göçüp gitmiş yemenici Şişko Agop ları puşici Kekê Yako ları Sami Hazinses leri Naum Faik Palak ları ve daha nicelerini bir kalemkâr edasıyla ince ince işliyor Şeyhmus Diken Farklı zamanlarda yazılmış şarkılar çekilmiş fotoğraflar çıkılmış yolculuklar bugünden geçmişe uzanan bir köprünün taşları gibi usta bir işçilikle yan yana diziliyor Ve kimi yerleri yıkılmış bu köprünün bekçiliğine soyunan Şeyhmus Diken yıllar sonra çıkagelenlere evinin yolunu arayanlara rehberlik ediyor İstanbul a tedavi için gitmeden önce kilisenin avlusundaki müştemilat bölümünde bir başına ve yapayalnız anılarıyla yaşayan son Ermeni Anto Dayı ipten kuşağıyla beline bağlı şalvarının cebinde taşırdı damı çökmüş kilisenin kapısının Miteloğlu anahtarından kilidini Bir ritüel gibiydi kapının kilidini açışı Gidip gelen hafızasıyla sürekli yinelerdi Gittiler işte hepsi gitti bir tek ben kaldım geriye Sahibi de bekçisi de benim bu kilisenin

Bu satırları okuduğunuzda bir 24 Nisan tarihine daha Rojbaş ya da Parev diyeceksiniz O kadar cesur değilseniz eğer kısacık bir Merhaba da yeter Neredeyse bir asır evvel adına Anadolu ve Mezopotamya denilen topraklarda toplu kıtale uğramış bir doğu kavminin acılarını bir kez daha yüreğinizde ruhunuzda benliğinizde anacaksınız Hiç tereddüdünüz olmasın eğer Kürtler de Hıristiyan olsaydı o tekçi mantığın dayatması gereği aynı sonu paylaşacaklardı Değillerdi Dolayısıyla sabah kahvaltısı olmaktan kurtuldular Ama ciran ları kirîv leri olan Ermeniler kurtulamadı Şimdi birileri siyaseten Kürdü de kimliksizleştirerek benzer akıbete kurban etmek niyetinde Şükür ki Kürt sadece kendi için değil kendisini kişiliksizleştirip kimliksizleştirmeye yeltenen muktedirlere inat Ermeni sine de Süryani sine de bütün Kürt coğrafyasındaki halklara özgürlük ve demokrasi istiyor Benim çabam senin içindir de kirve diyor

Eşrafını ve eşhasını şehrin kimliğinden söküp atarsanız geriye sadece hüzün mekânları kalır Şeyhmus Diken hüzünkâr mekânların yitik sahiplerini arıyor Bazısı çeşitli yayın organlarında evvelce yayınlanmış bazısı ise okurla ilk defa buluşan otuz metin usta kalemin havsalasındaki Diyarbekir i Ermenisi Kürdü Süryanisiyle insanları sokakları ve sesleriyle kadim Amed i Dikranagerd i DikranAmed i anlatıyor Diyarbekir in dar küçelerini geride bırakmış komşularını kirvelerini bir daha görmemecesine göçüp gitmiş yemenici Şişko Agop ları puşici Kekê Yako ları Sami Hazinses leri Naum Faik Palak ları ve daha nicelerini bir kalemkâr edasıyla ince ince işliyor Şeyhmus Diken Farklı zamanlarda yazılmış şarkılar çekilmiş fotoğraflar çıkılmış yolculuklar bugünden geçmişe uzanan bir köprünün taşları gibi usta bir işçilikle yan yana diziliyor Ve kimi yerleri yıkılmış bu köprünün bekçiliğine soyunan Şeyhmus Diken yıllar sonra çıkagelenlere evinin yolunu arayanlara rehberlik ediyor İstanbul a tedavi için gitmeden önce kilisenin avlusundaki müştemilat bölümünde bir başına ve yapayalnız anılarıyla yaşayan son Ermeni Anto Dayı ipten kuşağıyla beline bağlı şalvarının cebinde taşırdı damı çökmüş kilisenin kapısının Miteloğlu anahtarından kilidini Bir ritüel gibiydi kapının kilidini açışı Gidip gelen hafızasıyla sürekli yinelerdi Gittiler işte hepsi gitti bir tek ben kaldım geriye Sahibi de bekçisi de benim bu kilisenin

Eşrafını ve eşhasını şehrin kimliğinden söküp atarsanız geriye sadece hüzün mekânları kalır Şeyhmus Diken hüzünkâr mekânların yitik sahiplerini arıyor Bazısı çeşitli yayın organlarında evvelce yayınlanmış bazısı ise okurla ilk defa buluşan otuz metin usta kalemin havsalasındaki Diyarbekir i Ermenisi Kürdü Süryanisiyle insanları sokakları ve sesleriyle kadim Amed i Dikranagerd i DikranAmed i anlatıyor Diyarbekir in dar küçelerini geride bırakmış komşularını kirvelerini bir daha görmemecesine göçüp gitmiş yemenici Şişko Agop ları puşici Kekê Yako ları Sami Hazinses leri Naum Faik Palak ları ve daha nicelerini bir kalemkâr edasıyla ince ince işliyor Şeyhmus Diken Farklı zamanlarda yazılmış şarkılar çekilmiş fotoğraflar çıkılmış yolculuklar bugünden geçmişe uzanan bir köprünün taşları gibi usta bir işçilikle yan yana diziliyor Ve kimi yerleri yıkılmış bu köprünün bekçiliğine soyunan Şeyhmus Diken yıllar sonra çıkagelenlere evinin yolunu arayanlara rehberlik ediyor İstanbul a tedavi için gitmeden önce kilisenin avlusundaki müştemilat bölümünde bir başına ve yapayalnız anılarıyla yaşayan son Ermeni Anto Dayı ipten kuşağıyla beline bağlı şalvarının cebinde taşırdı damı çökmüş kilisenin kapısının Miteloğlu anahtarından kilidini Bir ritüel gibiydi kapının kilidini açışı Gidip gelen hafızasıyla sürekli yinelerdi Gittiler işte hepsi gitti bir tek ben kaldım geriye Sahibi de bekçisi de benim bu kilisenin