Göç — Mustafa Dinç

Yolculuk aslında insanın kendini aramasıyla başlar Eksik kalmış bir parçayı bulup tamamlama çabasıdır bu Ne kadar yamasanız da bir yeri delik kalan bohçadır insan Kimimiz kendini bulmak için uzak ülkelerin yabancı köşelerine kadar gideriz Günlerce haftalarca kayboluruz bu arayış için Her zaman bu kadar ırağa gitme şansımız olmaz geçmişimiz bırakmaz bizi Şehrin bir köşesinde gizeme açılan kapının eşiğinde kalırız Balkondan yıldızlara bakıp iç çeken bir ruhu koynumuza alıp uykuya dalarız Mermiler namluya sürüldü mü ilk bir çocuk vurulur Hayalleri geleceği vurulur Umudu ekmeği vurulur Mermiler namluya sürüldü mü ilk bir çocuğun babası vurulur O kurşun düştüğü yürekten sorulur