Göç Çığlıkları — Gülsüm Coşkun

Sonra tenha bir yer aradım Bütün tenhalar kederliydi Bir liman kente sığındım Eski bir mahzen kokusunu andırıyordu Kabahatli bir çocuk gibiydim Kaç şiir kaç kere düştü gözlerimden Kitapları aşkı mısraları Kaç poyraza savurmuştu zaman Bütün vakitlerin Sevdasızlığıyla yoğrulmuştum Çok vakit geçmişti Çocukluğumun gülüşünde kalmıştı hasretliğim Harcanıp uzun senelere Puslu alıngan yüreklerin Sınavından süzülmüştüm Issız kıyalara sığınmış gözyaşım Görünmekten korkarcasına Meğer ben ne çok özlemişim seni Annem

Sonra tenha bir yer aradım Bütün tenhalar kederliydi Bir liman kente sığındım Eski bir mahzen kokusunu andırıyordu Kabahatli bir çocuk gibiydim Kaç şiir kaç kere düştü gözlerimden Kitapları aşkı mısraları Kaç poyraza savurmuştu zaman Bütün vakitlerin Sevdasızlığıyla yoğrulmuştum Çok vakit geçmişti Çocukluğumun gülüşünde kalmıştı hasretliğim Harcanıp uzun senelere Puslu alıngan yüreklerin Sınavından süzülmüştüm Issız kıyalara sığınmış gözyaşım Görünmekten korkarcasına Meğer ben ne çok özlemişim seni Annem

Sonra tenha bir yer aradımBütün tenhalar kederliydiBir liman kente sığındımEski bir mahzen kokusunu andırıyorduKabahatli bir çocuk gibiydimKaç şiir kaç kere düştü gözlerimdenKitapları aşkı mısralarıKaç poyraza savurmuştu zamanBütün vakitlerinSevdasızlığıyla yoğrulmuştumÇok vakit geçmiştiÇocukluğumun gülüşünde kalmıştı hasretliğimHarcanıp uzun senelerePuslu alıngan yüreklerin Sınavından süzülmüştümIssız kıyalara sığınmış gözyaşımGörünmekten korkarcasınaMeğer ben ne çok özlemişim seni Annem

Sonra tenha bir yer aradım Bütün tenhalar kederliydi Bir liman kente sığındım Eski bir mahzen kokusunu andırıyordu Kabahatli bir çocuk gibiydim Kaç şiir kaç kere düştü gözlerimden Kitapları aşkı mısraları Kaç poyraza savurmuştu zaman Bütün vakitlerin Sevdasızlığıyla yoğrulmuştum Çok vakit geçmişti Çocukluğumun gülüşünde kalmıştı hasretliğim Harcanıp uzun senelere Puslu alıngan yüreklerin Sınavından süzülmüştüm Issız kıyalara sığınmış gözyaşım Görünmekten korkarcasına Meğer ben ne çok özlemişim seni Annem

Sonra tenha bir yer aradım Bütün tenhalar kederliydi Bir liman kente sığındım Eski bir mahzen kokusunu andırıyordu Kabahatli bir çocuk gibiydim Kaç şiir kaç kere düştü gözlerimden Kitapları aşkı mısraları Kaç poyraza savurmuştu zaman Bütün vakitlerin Sevdasızlığıyla yoğrulmuştum Çok vakit geçmişti Çocukluğumun gülüşünde kalmıştı hasretliğim Harcanıp uzun senelere Puslu alıngan yüreklerin Sınavından süzülmüştüm Issız kıyalara sığınmış gözyaşım Görünmekten korkarcasına Meğer ben ne çok özlemişim seni Annem