Gökmavisi Bir Türkü 2 Ozan Hasan Hüseyin — Azime Korkmazgil

Yazı yazıp durduğum defteri birden bire kapattım Bir defter o yüzden biraz seslice bir kapanış oldu Nokta dedim bir de ben sesimi yükselterek 12 yaşındaki 12 yıldır hiç ses etmeden beni gözleyen kızçocuğu yanıbaşımda yerde yüzükoyun uzanmış resim yapıyordu Gürültüyü yadırgadı dönüp baktı Ne oldu dedi Kitap bitti dedim 2 kitap bitti Ne yazdın Bana özet olarak söyleyebilir misin Ne yazdın Zamane çocuğu Biraz daha sabredeyim kitap yayımlansın okur görürüm içinde ne var demiyor da Özeti şu Çoluk çocuk evcek Ozan Hasan Hüseyin in bu dünyadan sonsuza dek ayrılışının 19 yılındayız Gerçekten soluk soluğa ama paramparça geçmiş bir 19 yıl Bizim için Ayrı bir ülke gibi yok yok bir ev kapalı bir ev gibi 19 yıl Ben bu 19 yılın en ufak penceresinden şöyle başımı uzattı rastgele bir 40 gün akdım boşluktan Ozan Hasan Hüseyin ile kılı kırk yararak geçirilmiş bir ömrün içinden rastgele bir 40 gün aldım Kitabımda işte o kırk günün öyküsü var Sıcak bir öykü Başımı uzattığım pencereden hızlıca gördüğüm Ah o çok yıldızlı lacivert sarı yeşil karanlık aydınlık unutulmaz Ağlasun geceleri Çağrışımdan çağrışıma atladığım her şeye kulp taktığımız her şeye güldüğümüz gençliğimizin çıldırdığı aşk ile yandığımız mutluluktan uçtuğumuz o ilk o en baştaki o büyülü yazın geceleri