Gökyüzü Yangınları — İsmail Yılmaz

Nereye gidiyorsun Gitme Kendine gel Erhan Nedir bu deli öfke Sana ne kristal bardaklarda sunulan kirli sulardan Şu uyur gezer kalabalıklar gibi sen de uyu gitsin Sana ne zulümden İnsanlık budalası dur gitme Polis düdükleri siren sesleri ve gittikçe yaklaşan ayak sesleri duyuyordum Alevlerin çatur çutur sardığı korkuluğun karşısına karşısına geçip kahkahalar atmaya başladım Gökyüzü yanıyordu Alevden göklerin ötesinde bir ülke vardı Görüyordum

Nereye gidiyorsun Gitme Bana ne kristal bardaklarda sunulan kirli sulardan Şu uyurgezer kalabalıkta sen de uyu gitsin Polis düdükleri siren sesleri ve gittikçe yaklaşan ayak sesleri duyuyordum Alevlerin çatır çatır sardığı korkuluğun karşısına geçip kahkahalar atmaya başladım Gökyüzü yanıyordu Alevden göklerin ötesinde bir gölge vardı Görüyordum Ülkenin buhranlı gölgesinde görev yaparken eşini ve çocuğunu kaybeden idealist bir öğretmenin sistemin bozukluğuna karşı yükselen feryadı