Gökyüzüm — Yasemin Koca

Özgürlüğü başkalarının iznine tabi bir kız çocuğuydum ben Kendi bahçemin penceresinden yabancı çocukların oynayışını izledim Babamın elimden kaçırmayım diye tuttuğu uçan balonumun ipine bir kez bile dokunamadım Hayal kurmam gülmem konuşmam hepsi yasaktı İnsanlar ışığımdan rahatsız olmasın diye karanlığa sığındım Yıllar sonra anladım ki beni karanlıkta tutan onlar değil Işığımı saklamam gerektiğine inandıran korkularımdı En çok sevdiklerimden öğrendim en derin acıları Yaralarıma gelin yakından bakın izlerinde onların isimleri var Sarsıldım evet Ama yıkılmadım Çünkü bir gün gökyüzüne baktım ve anladım ki Hiçbir karanlık yıldızları söndüremez O günden sonra bulutların yıldızların gezegenlerin fısıltılarını dinledim Her birinde kendi hikâyemin yankısını duydum Ve kendime bir söz verdim Gökyüzü bana yol gösterdikçe gücüm yettiği kadar insanların yoluna ışık tutacağım Gökyüzüm sadece benim değil Susturulmuş unutulmuş karanlığa hapsolmuş Ama yaralarını taşırken bile parlayan tüm ruhların hikâyesi Tanıtım Bülteninden

Özgürlüğü başkalarının iznine tabi bir kız çocuğuydum ben Kendi bahçemin penceresinden yabancı çocukların oynayışını izledim Babamın elimden kaçırmayım diye tuttuğu uçan balonumun ipine bir kez bile dokunamadım Hayal kurmam gülmem konuşmam hepsi yasaktı İnsanlar ışığımdan rahatsız olmasın diye karanlığa sığındım Yıllar sonra anladım ki beni karanlıkta tutan onlar değil Işığımı saklamam gerektiğine inandıran korkularımdı En çok sevdiklerimden öğrendim en derin acıları Yaralarıma gelin yakından bakın izlerinde onların isimleri var Sarsıldım evet Ama yıkılmadım Çünkü bir gün gökyüzüne baktım ve anladım ki Hiçbir karanlık yıldızları söndüremez O günden sonra bulutların yıldızların gezegenlerin fısıltılarını dinledim Her birinde kendi hikâyemin yankısını duydum Ve kendime bir söz verdim Gökyüzü bana yol gösterdikçe gücüm yettiği kadar insanların yoluna ışık tutacağım Gökyüzüm sadece benim değil Susturulmuş unutulmuş karanlığa hapsolmuş Ama yaralarını taşırken bile parlayan tüm ruhların hikâyesi

Özgürlüğü başkalarının iznine tabi bir kız çocuğuydum ben Kendi bahçemin penceresinden yabancı çocukların oynayışını izledim Babamın elimden kaçırmayım diye tuttuğu uçan balonumun ipine bir kez bile dokunamadım Hayal kurmam gülmem konuşmam hepsi yasaktı İnsanlar ışığımdan rahatsız olmasın diye karanlığa sığındım Yıllar sonra anladım ki beni karanlıkta tutan onlar değil Işığımı saklamam gerektiğine inandıran korkularımdı En çok sevdiklerimden öğrendim en derin acıları Yaralarıma gelin yakından bakın izlerinde onların isimleri var Sarsıldım evet Ama yıkılmadım Çünkü bir gün gökyüzüne baktım ve anladım ki Hiçbir karanlık yıldızları söndüremez O günden sonra bulutların yıldızların gezegenlerin fısıltılarını dinledim Her birinde kendi hikâyemin yankısını duydum Ve kendime bir söz verdim Gökyüzü bana yol gösterdikçe gücüm yettiği kadar insanların yoluna ışık tutacağım Gökyüzüm sadece benim değil Susturulmuş unutulmuş karanlığa hapsolmuş Ama yaralarını taşırken bile parlayan tüm ruhların hikâyesi

Özgürlüğü başkalarının iznine tabi bir kız çocuğuydum ben Kendi bahçemin penceresinden yabancı çocukların oynayışını izledim Babamın elimden kaçırmayım diye tuttuğu uçan balonumun ipine bir kez bile dokunamadım Hayal kurmam gülmem konuşmam hepsi yasaktı İnsanlar ışığımdan rahatsız olmasın diye karanlığa sığındım Yıllar sonra anladım ki beni karanlıkta tutan onlar değil Işığımı saklamam gerektiğine inandıran korkularımdı En çok sevdiklerimden öğrendim en derin acıları Yaralarıma gelin yakından bakın izlerinde onların isimleri var Sarsıldım evet Ama yıkılmadım Çünkü bir gün gökyüzüne baktım ve anladım ki Hiçbir karanlık yıldızları söndüremez O günden sonra bulutların yıldızların gezegenlerin fısıltılarını dinledim Her birinde kendi hikâyemin yankısını duydum Ve kendime bir söz verdim Gökyüzü bana yol gösterdikçe gücüm yettiği kadar insanların yoluna ışık tutacağım Gökyüzüm sadece benim değil Susturulmuş unutulmuş karanlığa hapsolmuş Ama yaralarını taşırken bile parlayan tüm ruhların hikâyesi

Özgürlüğü başkalarının iznine tabi bir kız çocuğuydum ben Kendi bahçemin penceresinden yabancı çocukların oynayışını izledim Babamın elimden kaçırmayım diye tuttuğu uçan balonumun ipine bir kez bile dokunamadım Hayal kurmam gülmem konuşmam hepsi yasaktı İnsanlar ışığımdan rahatsız olmasın diye karanlığa sığındım Yıllar sonra anladım ki beni karanlıkta tutan onlar değil Işığımı saklamam gerektiğine inandıran korkularımdı En çok sevdiklerimden öğrendim en derin acıları Yaralarıma gelin yakından bakın izlerinde onların isimleri var Sarsıldım evet Ama yıkılmadım Çünkü bir gün gökyüzüne baktım ve anladım ki Hiçbir karanlık yıldızları söndüremez O günden sonra bulutların yıldızların gezegenlerin fısıltılarını dinledim Her birinde kendi hikâyemin yankısını duydum Ve kendime bir söz verdim Gökyüzü bana yol gösterdikçe gücüm yettiği kadar insanların yoluna ışık tutacağım Gökyüzüm sadece benim değil Susturulmuş unutulmuş karanlığa hapsolmuş Ama yaralarını taşırken bile parlayan tüm ruhların hikâyesi

Özgürlüğü başkalarının iznine tabi bir kız çocuğuydum ben Kendi bahçemin penceresinden yabancı çocukların oynayışını izledim Babamın elimden kaçırmayım diye tuttuğu uçan balonumun ipine bir kez bile dokunamadım Hayal kurmam gülmem konuşmam hepsi yasaktı İnsanlar ışığımdan rahatsız olmasın diye karanlığa sığındım Yıllar sonra anladım ki beni karanlıkta tutan onlar değil Işığımı saklamam gerektiğine inandıran korkularımdı En çok sevdiklerimden öğrendim en derin acıları Yaralarıma gelin yakından bakın izlerinde onların isimleri var Sarsıldım evet Ama yıkılmadım Çünkü bir gün gökyüzüne baktım ve anladım ki Hiçbir karanlık yıldızları söndüremez O günden sonra bulutların yıldızların gezegenlerin fısıltılarını dinledim Her birinde kendi hikâyemin yankısını duydum Ve kendime bir söz verdim Gökyüzü bana yol gösterdikçe gücüm yettiği kadar insanların yoluna ışık tutacağım Gökyüzüm sadece benim değil Susturulmuş unutulmuş karanlığa hapsolmuş Ama yaralarını taşırken bile parlayan tüm ruhların hikâyesi