Gölgelerin Terzisi — Hüseyin Bayrakdarlar

Mürhen de gölgeler yalnız ışığın yere düşürdüğü karaltılar değildir İnsan neyi susturursa gölge onu taşır Velkira kendi gölgesinin geciktiğini fark ettiğinde kasabada başka çocukların gölgeleri çoktan kaybolmaya başlamıştır Ayak diplerinde boşluk kalan çocuklar önce hafiflediklerini sanır Korkularını öfkelerini utançlarını ve söyleyemedikleri sözleri geride bıraktıklarını düşünürler Oysa insan içinden kopardığı şeyi kaybetmez Onu yalnız başkasının eline bırakır Eski dikiş dükkânında yaşayan Zorvan gölgeleri onaran yaşlı bir terzidir Ay ışığı iğnesi gölge kumaşları ve unutulmuş sözlerden yapılmış ipliklerle kopan bağları yerine dikmeye çalışır Fakat Mürhen in altında Karanlık Pazar açılmıştır Bu pazarda para geçmez İnsanlar taşımak istemedikleri yanlarını verir ve karşılığında kendilerini daha hafif sanırlar Velkira Neruva nın kaybolan gölgesini bulmak için çıktığı yolda yalnız arkadaşını değil kendi içinde susturduğu sesi de duymak zorunda kalır Çünkü gölge insanın kötü yanı değildir Gölge görülmemiş yanıdır Kişi kendi gölgesini tanımazsa onu başkası kullanır Tanıtım Bülteninden