Gönül Atölyesi — Şemsettin Yapar

Hareketli bir çocuktum Yediklerimi yağ bağlayacak kadar bekletmeyip hoplaya zıplaya yaktığım için olsa gerek kara kuru kürdan gibi bir şeydim Ama mahalledeki her taşın altından ben çıkar ve her vukuatta başrolü kapardım Çocukların elebaşı idim diyen ve bu sözlerine karşılık mahallelinin Eksiği var fazlası yk dediği Engin in hayatı mahalleye taşınan üniversite talebesi bir grup genci tanıması ile yeni bir mecraya doğru akmaya başlar Engin iyi bir insan olmaya kara verdiğinde anne babasından mahalle esnafına öğretmenlerinden kantincilere kantincilerden okul arkadaşlarının anne babalarına varıncaya kadar herkes bu durumu geçici bir hal olarak görür ve bunu fırtına öncesi sessizliğe yorar Engin zaman içinde yürümeye azmettiği yolun meşakkatli menzilin de uzak olduğunu fark eder Bu noktadan sonra kendi kararını kendisi verecektir Ya eski Engin olup haylaz günlerine dönecek ya da her mihnet kabulümdür deyip yola devam edecektir