Gönül Demliği — Halil Kumcu

Hiçbir karşılaşma tesadüfi değildir Burası Gönül Demliği Yolu aşk olan buyursun gelsin Gönül Demliğimiz de demlensin GÖNÜL DEMLİĞİ Ölüm yaprak gibi dökülür önce Kıyamet kopar ateşin içimde Çiğ tanesi gibi yanar yürekte Bir ah aldım ki yosun tutmaz bende Tuz ekmek hakkı değil ki sol yanım Hiçbir yere ait değil ki ağrım Bir bozuk saat gibi sende kaldım İnce uzun bir yolda gide gide Yalnızlık usulca kokunla sindi Akışı belli olmayan nehirdi Kül renginde bir tıkızlık gibiydi Üç beş nefesli kısacık ömürde Eser eritir hüzün gözyaşını Dalında infaz eder pişmanlığı Birden apansız harlanır yangını Kurur düşlerim bir kuytu köşede Gam vurur dilime sızlar evvelim Bir bir tükenir takvimde ahirim Ecele yok ki hacet biçareyim Kırık dökük son perde indiğinde Kor prangalar içinde nefessizim Kaç bahar söndü deli divaneyim Ta şurama katık bıçaktır derdim Tek tek öldü aklım fikrim zerrende Bu kördüğüm sonsuz soluksuz bitmez Hiçbir dilek avuç içinde dinmez Dokunur kalem kâğıda der demez Ten tir tir titrer gönül demliğinde

Hiçbir karşılaşma tesadüfi değildir Burası Gönül Demliği Yolu aşk olan buyursun gelsin Gönül Demliğimiz de demlensin GÖNÜL DEMLİĞİ Ölüm yaprak gibi dökülür önce Kıyamet kopar ateşin içimde Çiğ tanesi gibi yanar yürekte Bir ah aldım ki yosun tutmaz bende Tuz ekmek hakkı değil ki sol yanım Hiçbir yere ait değil ki ağrım Bir bozuk saat gibi sende kaldım İnce uzun bir yolda gide gide Yalnızlık usulca kokunla sindi Akışı belli olmayan nehirdi Kül renginde bir tıkızlık gibiydi Üç beş nefesli kısacık ömürde Eser eritir hüzün gözyaşını Dalında infaz eder pişmanlığı Birden apansız harlanır yangını Kurur düşlerim bir kuytu köşede Gam vurur dilime sızlar evvelim Bir bir tükenir takvimde ahirim Ecele yok ki hacet biçareyim Kırık dökük son perde indiğinde Kor prangalar içinde nefessizim Kaç bahar söndü deli divaneyim Ta şurama katık bıçaktır derdim Tek tek öldü aklım fikrim zerrende Bu kördüğüm sonsuz soluksuz bitmez Hiçbir dilek avuç içinde dinmez Dokunur kalem kâğıda der demez Ten tir tir titrer gönül demliğinde

Hiçbir karşılaşma tesadüfi değildirBurası Gönül Demliği Yolu aşk olan buyursun gelsinGönül Demliğimiz de demlensinGÖNÜL DEMLİĞİÖlüm yaprak gibi dökülür önceKıyamet kopar ateşin içimdeÇiğ tanesi gibi yanar yürekteBir ah aldım ki yosun tutmaz bendeTuz ekmek hakkı değil ki sol yanımHiçbir yere ait değil ki ağrımBir bozuk saat gibi sende kaldımİnce uzun bir yolda gide gideYalnızlık usulca kokunla sindiAkışı belli olmayan nehirdiKül renginde bir tıkızlık gibiydiÜç beş nefesli kısacık ömürdeEser eritir hüzün gözyaşınıDalında infaz eder pişmanlığıBirden apansız harlanır yangınıKurur düşlerim bir kuytu köşedeGam vurur dilime sızlar evvelimBir bir tükenir takvimde ahirimEcele yok ki hacet biçareyimKırık dökük son perde indiğindeKor prangalar içinde nefessizimKaç bahar söndü deli divaneyimTa şurama katık bıçaktır derdimTek tek öldü aklım fikrim zerrendeBu kördüğüm sonsuz soluksuz bitmezHiçbir dilek avuç içinde dinmezDokunur kalem kâğıda der demezTen tir tir titrer gönül demliğinde

Hiçbir karşılaşma tesadüfi değildirBurası Gönül Demliği Yolu aşk olan buyursun gelsinGönül Demliğimiz de demlensinGÖNÜL DEMLİĞİÖlüm yaprak gibi dökülür önceKıyamet kopar ateşin içimdeÇiğ tanesi gibi yanar yürekteBir ah aldım ki yosun tutmaz bendeTuz ekmek hakkı değil ki sol yanımHiçbir yere ait değil ki ağrımBir bozuk saat gibi sende kaldımİnce uzun bir yolda gide gideYalnızlık usulca kokunla sindiAkışı belli olmayan nehirdiKül renginde bir tıkızlık gibiydiÜç beş nefesli kısacık ömürdeEser eritir hüzün gözyaşınıDalında infaz eder pişmanlığıBirden apansız harlanır yangınıKurur düşlerim bir kuytu köşedeGam vurur dilime sızlar evvelimBir bir tükenir takvimde ahirimEcele yok ki hacet biçareyimKırık dökük son perde indiğindeKor prangalar içinde nefessizimKaç bahar söndü deli divaneyimTa şurama katık bıçaktır derdimTek tek öldü aklım fikrim zerrendeBu kördüğüm sonsuz soluksuz bitmezHiçbir dilek avuç içinde dinmezDokunur kalem kâğıda der demezTen tir tir titrer gönül demliğinde