Gönül Kafesim — Fatma Çiçek

Ben küçükken yazmak yalnızca okulda gerekli olduğunu düşündüğüm bir eylemdi Küçüktüm henüz Annemin büyüyünce anlarsın sözlerini çok duyardım o zamanlar Neyi anlardım anlayamıyordum bir türlü Sonra insanlar tanıdım Yani insanları tanıdığımı sandım Mutluluğu da tattım hayal kırıklığını da Paylaşmak istedim birileriyle etrafıma baktım kimseler yok Ben de kağıda kaleme sarıldım Sessiz sakin dediler benim için Ben her an yazmak istedim Ve duymasını bilene haykırdı cümlelerim

Ben küçükken yazmak yalnızca okulda gerekli olduğunu düşündüğüm bir eylemdi Küçüktüm henüz Annemin büyüyünce anlarsın sözlerini çok duyardım o zamanlar Neyi anlardım anlayamıyordum bir türlü Sonra insanlar tanıdım Yani insanları tanıdığımı sandım Mutluluğu da tattım hayal kırıklığını da Paylaşmak istedim birileriyle etrafıma baktım kimseler yok Ben de kağıda kaleme sarıldım Sessiz sakin dediler benim için Ben her an yazmak istedim Ve duymasını bilene haykırdı cümlelerim

Ben küçükken yazmak yalnızca okulda gerekli olduğunu düşündüğüm bir eylemdi Küçüktüm henüz Annemin büyüyünce anlarsın sözlerini çok duyardım o zamanlar Neyi anlardım anlayamıyordum bir türlü Sonra insanlar tanıdım Yani insanları tanıdığımı sandım Mutluluğu da tattım hayal kırıklığını da Paylaşmak istedim birileriyle etrafıma baktım kimseler yok Ben de kağıda kaleme sarıldım Sessiz sakin dediler benim için Ben her an yazmak istedim Ve duymasını bilene haykırdı cümlelerim

Ben küçükken yazmak yalnızca okulda gerekli olduğunu düşündüğüm bir eylemdi Küçüktüm henüz Annemin büyüyünce anlarsın sözlerini çok duyardım o zamanlar Neyi anlardım anlayamıyordum bir türlü Sonra insanlar tanıdım Yani insanları tanıdığımı sandım Mutluluğu da tattım hayal kırıklığını da Paylaşmak istedim birileriyle etrafıma baktım kimseler yok Ben de kağıda kaleme sarıldım Sessiz sakin dediler benim için Ben her an yazmak istedim Ve duymasını bilene haykırdı cümlelerim