Gözyaşlarına Alışık Gözler — Eyyup Yaşar

Gözyaşlarına Alışık Gözler
Eyyup YaşarSitav
Gözyaşlarına Alışık Gözler
Eyyup YaşarGurbet ellerde yurdundan uzak beş yıl geçirmişti Sakine Köy ve akrabaları bir türlü aklından gitmiyordu Hasreti ta yüreğinin derinliklerinde hissediyordu Özlemin acısı korkudur insanın yüreğini hep dağlar Özlem ve hasret bir köz olup yakmıştı Sakine nin yüreğini Her bahar geldiğinde tazeleniyordu yaraları Sakine nin Taş betonlar arasında toprağın çiçeğin ve otların kokusunu özlemişti Bir de kardeşi Rüstem i Rüstem i hiç unutmamıştı 1994 yılında yağmurlu bir gecede ayrılmıştı evden Rüstem Ne zaman Rüstem in ayrıldığı akşam aklına gelse Ah nerde kaldı o günler diyordu kendi kendine ve ne zaman Rüstem i anımsasa durmadan ağlıyordu

Sitav Yayınevi
Gurbet ellerde yurdundan uzak beş yıl geçirmişti Sakine Köy ve akrabaları bir türlü aklından gitmiyordu Hasreti ta yüreğinin derinliklerinde hissediyordu Özlemin acısı korkudur insanın yüreğini hep dağlar Özlem ve hasret bir köz olup yakmıştı Sakine nin yüreğini Her bahar geldiğinde tazeleniyordu yaraları Sakine nin Taş betonlar arasında toprağın çiçeğin ve otların kokusunu özlemişti Bir de kardeşi Rüstem i Rüstem i hiç unutmamıştı 1994 yılında yağmurlu bir gecede ayrılmıştı evden Rüstem Ne zaman Rüstem in ayrıldığı akşam aklına gelse Ah nerde kaldı o günler diyordu kendi kendine ve ne zaman Rüstem i anımsasa durmadan ağlıyordu

Sitav Yayınevi
Gurbet ellerde yurdundan uzak beş yıl geçirmişti Sakine Köy ve akrabaları bir türlü aklından gitmiyordu Hasreti ta yüreğinin derinliklerinde hissediyordu Özlemin acısı korkudur insanın yüreğini hep dağlar Özlem ve hasret bir köz olup yakmıştı Sakine nin yüreğini Her bahar geldiğinde tazeleniyordu yaraları Sakine nin Taş betonlar arasında toprağın çiçeğin ve otların kokusunu özlemişti Bir de kardeşi Rüstem i Rüstem i hiç unutmamıştı 1994 yılında yağmurlu bir gecede ayrılmıştı evden Rüstem Ne zaman Rüstem in ayrıldığı akşam aklına gelse Ah nerde kaldı o günler diyordu kendi kendine ve ne zaman Rüstem i anımsasa durmadan ağlıyordu