Gül Bahçesinde Melekler Yoktu — Meliha Akay
Gül Bahçesinde Melekler Yoktu
Meliha AkayDESTEK YAYINLARI
Gül Bahçesinde Melekler Yoktu
Meliha AkaySokaklardan yalnızca tanklar geçiyordu Askerlerden birini ateş istemek bahanesiyle durduracak göğsünde sakladığı bağ bıçağıyla öldürecek ondan sonra da ölmek için tankın önüne yatacaktı Annesi biliyordu bir an olsun yalnız bırakmamış kapı önünden yaka paça içeriye taşımıştı Hâlâ tanklar geçiyordu Hangi ülkeye mensup olduklarını bilmediği askerlerin postalları yere düşen ne varsa güz yaprağı umut geçmiş gelecek bez bebek bayrak kitap ne varsa çiğneyip geçiyordu Bir kez daha annesinin elinden kurtulup İşte buradayım kurşununuz nerede dercesine yürüdü Daha düne kadar korkuyla ölüm korkusuyla baktığı gözlere dimdik baktı baktı Korkunun bittiği yerde hiçbir tehlike de kalmıyordu Umudunu onurunu yitirdiği yerde ölüm korkusu da olmuyormuş meğer Sokaklar boyu yürüdü Kurşunlara karşı yürüdü Askerleri kışkırtan edalarla yürüdü Neden birisi çıkıp da tetiğe basmıyordu hâlâ Neden birisi tanktan inip de üstünü başını parçalamaya yeltenmiyordu Akşam olmak üzereydi Evin avlu kapısında durdu Ellerini açıp göğe kaldırdı Kızılımsı bulutların arasından görebildiği mavi boşluğa baktı Neredesin Ey güçlünün Tanrı sı neredesin Sesimi duyman için daha ne yapmalıyım Aha bak şu arka sokaklara köşe başlarına bak Yerlerdeki kurumuş kan izlerini de mi görmüyorsun Tek kurşunla yüzükoyun yere düşmüş altı yaşındaki kuzenimin izi var o köşe başında Öte sokaklarda evlerin arka bahçelerin de kimler kaç çocuk birer kurşunla uçtu gitti Anam hastalanıp ölen çocuklar için Onlar meleklerin yanında diyordu Meleklerin yanında yer kalmamıştır artık
Destek Yayınları
Sokaklardan yalnızca tanklar geçiyordu Askerlerden birini ateş istemek bahanesiyle durduracak göğsünde sakladığı bağ bıçağıyla öldürecek ondan sonra da ölmek için tankın önüne yatacaktı Annesi biliyordu bir an olsun yalnız bırakmamış kapı önünden yaka paça içeriye taşımıştı Hâlâ tanklar geçiyordu Hangi ülkeye mensup olduklarını bilmediği askerlerin postalları yere düşen ne varsa güz yaprağı umut geçmiş gelecek bez bebek bayrak kitap ne varsa çiğneyip geçiyordu Bir kez daha annesinin elinden kurtulup İşte buradayım kurşununuz nerede dercesine yürüdü Daha düne kadar korkuyla ölüm korkusuyla baktığı gözlere dimdik baktı baktı Korkunun bittiği yerde hiçbir tehlike de kalmıyordu Umudunu onurunu yitirdiği yerde ölüm korkusu da olmuyormuş meğer Sokaklar boyu yürüdü Kurşunlara karşı yürüdü Askerleri kışkırtan edalarla yürüdü Neden birisi çıkıp da tetiğe basmıyordu hâlâ Neden birisi tanktan inip de üstünü başını parçalamaya yeltenmiyordu Akşam olmak üzereydi Evin avlu kapısında durdu Ellerini açıp göğe kaldırdı Kızılımsı bulutların arasından görebildiği mavi boşluğa baktı Neredesin Ey güçlünün Tanrı sı neredesin Sesimi duyman için daha ne yapmalıyım Aha bak şu arka sokaklara köşe başlarına bak Yerlerdeki kurumuş kan izlerini de mi görmüyorsun Tek kurşunla yüzükoyun yere düşmüş altı yaşındaki kuzenimin izi var o köşe başında Öte sokaklarda evlerin arka bahçelerin de kimler kaç çocuk birer kurşunla uçtu gitti Anam hastalanıp ölen çocuklar için Onlar meleklerin yanında diyordu Meleklerin yanında yer kalmamıştır artık
Destek Yayınları
çev. Devrim Yalkut
img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img