Gülistan — İzzet Harun Akçay

İzzet Harun Akçay 1953 de Ankara da doğdu İlkokul ve ortaokulu Sapanca da liseyi Kütahya da bitirdi 1972 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi ne kayboldu 3 sınıf öğrencisiyken kaydı silindi 1995 yılından beri eşiyle birlikte Sapanca da yaşamaktadır Bir Mektup Yazmak İstiyorum Öykü 1991 de Mavi Şehir Öykü 1992 de yayımlandı Eleştirmen Fethi Naci nin her iki kitabı hakkında eleştirileri oldu Örneğin Akçay ın Kan adlı hikayesi Artık ne sövgü ne övgü sadece gerçek insanlar diye özetlediğim görüşün ürünü Kabul etmeli Çarpıcı bir ürün diye yazdı İzzet Harun Akçay ın üçüncü öykü kitabı Gülistan da çarpıcı öykülerinden sekizini okuyacaksınız Elbiselerine eğildi Gülistan ve bir şey aldı ağzı hilal biçiminde on beş santim kadar sapı olan el tıpranını ve gölcüğe doğru ilerledi Suya girmedi durdu Sağ elindeki tırpanı havaya kaldırdı gökyüzüne baktı Ben Gülistan ım Bir omzumdu güneş Saçlarımda yıldızlar Bir memem oğullarımı Öteki kızlarımı emzirecek Bir elimde tırpan diğeri fındık toplar Gökyüzüne bakarak konuşuyordu Gülistan Adnan nefesini iyice tuttu bir sözcüğü bile kaçırmamak için Çok şaşırdı hiçbir anlam veremedi bu haykırışa Gülistan arada bir susuyor gölcüğe akan dereye bakıyordu Sonra yine haykırıyordu Kayalardan kendiliğinden oluşmuş setten akan su akarken köpükleniyor gölcükte yayılıyor duruluyordu Adını koyamadığı bu tören uzun sürmedi giyinmeye başladı Gülistan En son al rengi etekliğini ve beyaz gömleğini giydi

İzzet Harun Akçay 1953 de Ankara da doğdu İlkokul ve ortaokulu Sapanca da liseyi Kütahya da bitirdi 1972 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi ne kayboldu 3 sınıf öğrencisiyken kaydı silindi 1995 yılından beri eşiyle birlikte Sapanca da yaşamaktadır Bir Mektup Yazmak İstiyorum Öykü 1991 de Mavi Şehir Öykü 1992 de yayımlandı Eleştirmen Fethi Naci nin her iki kitabı hakkında eleştirileri oldu Örneğin Akçay ın Kan adlı hikayesi Artık ne sövgü ne övgü sadece gerçek insanlar diye özetlediğim görüşün ürünü Kabul etmeli Çarpıcı bir ürün diye yazdı İzzet Harun Akçay ın üçüncü öykü kitabı Gülistan da çarpıcı öykülerinden sekizini okuyacaksınız Elbiselerine eğildi Gülistan ve bir şey aldı ağzı hilal biçiminde on beş santim kadar sapı olan el tıpranını ve gölcüğe doğru ilerledi Suya girmedi durdu Sağ elindeki tırpanı havaya kaldırdı gökyüzüne baktı Ben Gülistan ım Bir omzumdu güneş Saçlarımda yıldızlar Bir memem oğullarımı Öteki kızlarımı emzirecek Bir elimde tırpan diğeri fındık toplar Gökyüzüne bakarak konuşuyordu Gülistan Adnan nefesini iyice tuttu bir sözcüğü bile kaçırmamak için Çok şaşırdı hiçbir anlam veremedi bu haykırışa Gülistan arada bir susuyor gölcüğe akan dereye bakıyordu Sonra yine haykırıyordu Kayalardan kendiliğinden oluşmuş setten akan su akarken köpükleniyor gölcükte yayılıyor duruluyordu Adını koyamadığı bu tören uzun sürmedi giyinmeye başladı Gülistan En son al rengi etekliğini ve beyaz gömleğini giydi

İzzet Harun Akçay 1953 de Ankara da doğdu İlkokul ve ortaokulu Sapanca da liseyi Kütahya da bitirdi 1972 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi ne kayboldu 3 sınıf öğrencisiyken kaydı silindi 1995 yılından beri eşiyle birlikte Sapanca da yaşamaktadır Bir Mektup Yazmak İstiyorum Öykü 1991 de Mavi Şehir Öykü 1992 de yayımlandı Eleştirmen Fethi Naci nin her iki kitabı hakkında eleştirileri oldu Örneğin Akçay ın Kan adlı hikayesi Artık ne sövgü ne övgü sadece gerçek insanlar diye özetlediğim görüşün ürünü Kabul etmeli Çarpıcı bir ürün diye yazdı İzzet Harun Akçay ın üçüncü öykü kitabı Gülistan da çarpıcı öykülerinden sekizini okuyacaksınız Elbiselerine eğildi Gülistan ve bir şey aldı ağzı hilal biçiminde on beş santim kadar sapı olan el tıpranını ve gölcüğe doğru ilerledi Suya girmedi durdu Sağ elindeki tırpanı havaya kaldırdı gökyüzüne baktı Ben Gülistan ım Bir omzumdu güneş Saçlarımda yıldızlar Bir memem oğullarımı Öteki kızlarımı emzirecek Bir elimde tırpan diğeri fındık toplar Gökyüzüne bakarak konuşuyordu Gülistan Adnan nefesini iyice tuttu bir sözcüğü bile kaçırmamak için Çok şaşırdı hiçbir anlam veremedi bu haykırışa Gülistan arada bir susuyor gölcüğe akan dereye bakıyordu Sonra yine haykırıyordu Kayalardan kendiliğinden oluşmuş setten akan su akarken köpükleniyor gölcükte yayılıyor duruluyordu Adını koyamadığı bu tören uzun sürmedi giyinmeye başladı Gülistan En son al rengi etekliğini ve beyaz gömleğini giydi

İzzet Harun Akçay ın üçüncü öykü kitabi Gülistan da çarpıcı öykülerinden sekizini okuyacaksınız Elbiselerine eğildi Gülistan ve bir şey aldı ağzı hilal biçiminde on beş santim kadar sapı olan el tırpanını ve gölcüğe doğru ilerledi Suya girmedi durdu Sağ elindeki tırpanı havaya kaldırdı gökyüzüne baktı Ben Gülistan ım Bir omzumdu güneş Öbüründe ay Saçlarımda yıldızlar Bir memem oğullarımı Öteki kızlarımı emzirecek Bir elimde tırpan diğeri fındık toplar Gökyüzüne bakarak konuşuyordu Gülistan Adnan nefesini iyice tuttu bir sözcüğü bile kaçırmamak için Çok şaşırdı hiçbir anlam veremedi bu haykırışa Gülistan arada bir susuyor gölcüğe akan dereye bakıyordu Sonra yine haykırıyordu Kayalardan kendiliğinden oluşmuş setten akan su akarken köpükleniyor gölcükte yayılıyor duruluyordu Adını koyamadığı bu tören uzun sürmedi giyinmeye başladı Gülistan En son al rengi etekliğini ve beyaz gömleğini giydi

İzzet Harun Akçay ın üçüncü öykü kitabı Gülistan da çarpıcı öykülerinden sekizini okuyacaksınız