Gülizar — İsmail Gökçe

Candan Usandım Sızlar ya insanın bazen yüreği Vuslattır her aşkın elbet gereği Titriyor ya bazen arşın direği Çektiğim çileli günden usandım Mevla nın verdiği candan usandım Acıların çoğu azı değişmez Ömrümün baharı yazı değişmez Ne yapsam ne etsem yazı değişmez Acılarla geçen andan usandım Mevla nın verdiği candan usandım Ömürden gün gider matem basıyor İnsan kaderine bile küsüyor Başımda amansız bir yel esiyor Menzile yaklaşan benden usandım Mevla nın verdiği candan usandım

Candan UsandımSızlar ya insanın bazen yüreğiVuslattır her aşkın elbet gereğiTitriyor ya bazen arşın direğiÇektiğim çileli günden usandımMevla nın verdiği candan usandımAcıların çoğu azı değişmezÖmrümün baharı yazı değişmezNe yapsam ne etsem yazı değişmezAcılarla geçen andan usandımMevla nın verdiği candan usandımÖmürden gün gider matem basıyorİnsan kaderine bile küsüyorBaşımda amansız bir yel esiyorMenzile yaklaşan benden usandımMevla nın verdiği candan usandım

CANDAN USANDIM Sızlar ya insanın bazen yüreği Vuslattır her aşkın elbet gereği Titriyor ya bazen arşın direği Çektiğim çileli günden usandım Mevla nın verdiği candan usandım Acıların çoğu azı değişmez Ömrümün baharı yazı değişmez Ne yapsam ne etsem yazı değişmez Acılarla geçen andan usandım Mevla nın verdiği candan usandım Ömürden gün gider matem basıyor İnsan kaderine bile küsüyor Başımda amansız bir yel esiyor

Candan Usandım Sızlar ya insanın bazen yüreği Vuslattır her aşkın elbet gereği Titriyor ya bazen arşın direği Çektiğim çileli günden usandım Mevla nın verdiği candan usandım Acıların çoğu azı değişmez Ömrümün baharı yazı değişmez Ne yapsam ne etsem yazı değişmez Acılarla geçen andan usandım Mevla nın verdiği candan usandım Ömürden gün gider matem basıyor İnsan kaderine bile küsüyor Başımda amansız bir yel esiyor Menzile yaklaşan benden usandım Mevla nın verdiği candan usandım