Gülmeyen Aşık — Ahmet Özkur

Ben de bir zalime meyil vereli Her zaman ağladım bir gün gülmedim Gülüm açtı bülbüllerim gelmedi Bülbüllerim baykuş imiş bilmedim Her zaman böyledir feleğin işi Tersine dönüyor durmadan taşı Muteber bilirdim dostu kardeşi İnişlerim yokuş imiş bilmedim Hendeği bırakıp ummana daldım Şu zalim dünyada murat almadım Dedim doğanımı kekliğe saldım Avladığım bir kuş imiş bilmedim Can alıcı imiş Cananım dedim Bal şeker diyerek zehiri yedim Yaşıyorum dedim sağ iken öldüm Hep yaşamım bir hoş imiş bilmedim Umman oldum gemilerim yüzmedi Bağban gelip bu bağımı bozmadı Özkur Ahmet sevdiğiyle gezmedi Deli gönlüm sarhoş imiş bilmedim