Gülüm — Adem Durmazer

Sen gideli kaç bahar geçti Güz renginde Ne bülbülün sesini duydum Ne de gülün kokusunu Atamadım içimden atamadım gülüm Ölüm gibi kaybetmek korkusunu Nice düğünler yapıldı komşu evlerde Nice şenlikler kuruldu caddelerde Tadamadım sensiz tadamadım gülüm Mutluluk duygusunu Ömrümün en soğuk en karanlık Ve en uzun gecelerini yaşıyorum Kıvrana kıvrana Ne mümkün Başını yastığa koyup dalabilmek Ne zaman yummaya kalktıysam gözümü Hep o aynı kâbus hep o aynı kâbus Yatamadım sensiz yatamadım gülüm Kaçırdım ömrümün uykusunu

Sen gideli kaç bahar geçti Güz renginde Ne bülbülün sesini duydum Ne de gülün kokusunu Atamadım içimden atamadım gülüm Ölüm gibi kaybetmek korkusunu Nice düğünler yapıldı komşu evlerde Nice şenlikler kuruldu caddelerde Tadamadım sensiz tadamadım gülüm Mutluluk duygusunu Ömrümün en soğuk en karanlık Ve en uzun gecelerini yaşıyorum Kıvrana kıvrana Ne mümkün Başını yastığa koyup dalabilmek Ne zaman yummaya kalktıysam gözümü Hep o aynı kâbus hep o aynı kâbus Yatamadım sensiz yatamadım gülüm Kaçırdım ömrümün uykusunu

Sen gideli kaç bahar geçti Güz renginde Ne bülbülün sesini duydum Ne de gülün kokusunu Atamadım içimden atamadım gülüm Ölüm gibi kaybetmek korkusunu Nice düğünler yapıldı komşu evlerde Nice şenlikler kuruldu caddelerde Tadamadım sensiz tadamadım gülüm Mutluluk duygusunu Ömrümün en soğuk en karanlık Ve en uzun gecelerini yaşıyorum Kıvrana kıvrana Ne mümkün Başını yastığa koyup dalabilmek Ne zaman yummaya kalktıysam gözümü Hep o aynı kâbus hep o aynı kâbus Yatamadım sensiz yatamadım gülüm Kaçırdım ömrümün uykusunu