Gulyabaniler Cenneti — Daniel Pennac

Aile Cephesi Annem yine veletlerini bırakıp gitmiş ufaklık rüyalarında hâlâ Noel Gulyabanileri görüyor img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

1985 Reims Kenti Polisiye Roman Ödülü Daniel Pennac bizim için özel bir yazar okumaya bir görev değil keyif işi olarak bakıyor Metis Edebiyat ta Gulyabaniler Cenneti ile başlayarak Silahlı Peri Küçük Yazı Satıcısı kitapları ile tam da okumayı konu ettiği denemeler kitabı Roman Gibi yi yayımladık Fransa da kitapları her zaman yüksek satış rakamlarına yerleşen Pennac ın başkahramanı Benjamin Malaussène in maceralarını siz de seveceksiniz Elbette başlangıç kitabı Gulyabaniler Cenneti Açılış bölümü s 7 11 Hoparlördeki kadın sesi açılan bir gelin duvağı gibi indi hafif ve davetkâr Burçin Kimmet Profesyonel bir günah keçisi Virgül Sayı 5 Şubat 1998 Polisiye gülünç tuhaf ama gerçeğin çok yakınında dolaşan bir öykü Pennac ın mizah yönü Malausséne in iç konuşmaları kitabın başından sonuna kadar hissetttiriyor kendisini Bunda titiz çevirinin payı da çok büyük Ama her şeyden önce Pennac ın elimizde kalan yegâne ve en temel değer olarak nitelediği içtenlik okurun hemen olan biten tüm bu tuhaflıklara ısınmasını sağlıyor Gül Dirican Gulyabaniler Cenneti Gazete Pazar 31 Ağustos 1997 Pennac 1983 ten beri Fransa da çok ünlü Hatta bu polisiyelerdeki yaşam biçimini taklit eden birkaç apartman sakini toplu yaşamaya başlamış Pennac ın esprilerini yapmaya ve her gün iki Pennac aforizmasını tekrarlamaya adamışlar kendilerini Ah şu inanç dışarıdan seyredildiğinde insanı ne kadar utandırır Pennac stil ile anlatı arasında tercih yapmamayı seçiyor Geçen zamanın öyküsünü yazıyor Şiir ve mizah dolu sagalar yazarak ortada gülmek için hiçbir neden olmamasına rağmen okurunu çok güldürüyor Böylece Fransa da Pennac fenomeni başlıyor Ödüller alıyor televizyonlarda radyolarda sesi duyuluyor Paris in Arap Türk mahallesi Belleville de yaşıyor Oradaki insanların karmaşanın hayranı Oradaki çocuklar sokakta oynuyor esnaf bağırışıyor en çok müezzinin sesi duyuluyor Herkes kuskus yiyor Sabaha karşı sokakta iki sarhoş biri Hırvat biri Sırp birbirine sarılarak sonsuza kadar dost olacakları nı söyleyerek ağlıyor Pennac yıllarca kulaklarını doldurmuş olan hiçbir teraneyi kitaplarımda kullanmak istemedim diyor Önce yazmak istediği öyküyü dostlarına anlatıyor uzun uzun Çevresindeki herkes romanlarında yer alıyor Artık öykü sağlamlaştığında geriye sadece yazmak kalıyor Siyasal temalı kitaplar yazmayı terk edip çocuk kitaplarına yöneliyor Uzun süre öğretmenlik yaptığı için otuz tane yumurcaktan daha gerçek hiçbir şey olamaz diyor Sonra polisiyelere başlıyor