Gün Işığım — Makbule Öztürk

Gün Işığım
Makbule ÖztürkCinius Yayınları
Gün Işığım
Makbule ÖztürkVeda Titrek bir sesimKalem tutan lakin uyuşan parmaklarımDamla damla gözlerimde birikmiş damlalarGözlerimi kapatsam düşecekKafamın içinde bir otogarUğultular vedalarCan yakan vedalarKesilen nefesimSıkarmışçasına düğüm düğümElimde fotoğrafınİlk gün çekildiğimiz fotoğrafınNedense ilk gün değil de son gün geliyor aklımaBeni o gürültünün o kalabalığın içinde yapayalnız bıraktığın gün Beni dağ gibi beni arkandan diz çöktürüp bir çocuk gibi ağlattığın gün Veda günü Dizlerim yerde ellerim boğazımda düğüm düğüm nefesimi kesmek istediğim gün Çok şey söylemek isteyip de titrek sesimle söyleyemediğim gün Köşe bucak kaçtığım

Cinius Yayınları
Veda Titrek bir sesim Kalem tutan lakin uyuşan parmaklarım Damla damla gözlerimde birikmiş damlalar Gözlerimi kapatsam düşecek Kafamın içinde bir otogar Uğultular vedalar Can yakan vedalar Kesilen nefesim Sıkarmışçasına düğüm düğüm Elimde fotoğrafın İlk gün çekildiğimiz fotoğrafın Nedense ilk gün değil de son gün geliyor aklıma Beni o gürültünün o kalabalığın içinde yapayalnız bıraktığın gün Beni dağ gibi beni arkandan diz çöktürüp bir çocuk gibi ağlattığın gün Veda günü Dizlerim yerde ellerim boğazımda düğüm düğüm nefesimi kesmek istediğim gün Çok şey söylemek isteyip de titrek sesimle söyleyemediğim gün Köşe bucak kaçtığım

Cinius Yayınları
Veda Titrek bir sesimKalem tutan lakin uyuşan parmaklarımDamla damla gözlerimde birikmiş damlalarGözlerimi kapatsam düşecekKafamın içinde bir otogarUğultular vedalarCan yakan vedalarKesilen nefesimSıkarmışçasına düğüm düğümElimde fotoğrafınİlk gün çekildiğimiz fotoğrafınNedense ilk gün değil de son gün geliyor aklımaBeni o gürültünün o kalabalığın içinde yapayalnız bıraktığın gün Beni dağ gibi beni arkandan diz çöktürüp bir çocuk gibi ağlattığın gün Veda günü Dizlerim yerde ellerim boğazımda düğüm düğüm nefesimi kesmek istediğim gün Çok şey söylemek isteyip de titrek sesimle söyleyemediğim gün Köşe bucak kaçtığım

Cinius
Veda Titrek bir sesim Kalem tutan lakin uyuşan parmaklarım Damla damla gözlerimde birikmiş damlalar Gözlerimi kapatsam düşecek Kafamın içinde bir otogar Uğultular vedalar Can yakan vedalar Kesilen nefesim Sıkarmışçasına düğüm düğüm Elimde fotoğrafın İlk gün çekildiğimiz fotoğrafın Nedense ilk gün değil de son gün geliyor aklıma Beni o gürültünün o kalabalığın içinde yapayalnız bıraktığın gün Beni dağ gibi beni arkandan diz çöktürüp bir çocuk gibi ağlattığın gün Veda günü Dizlerim yerde ellerim boğazımda düğüm düğüm nefesimi kesmek istediğim gün Çok şey söylemek isteyip de titrek sesimle söyleyemediğim gün Köşe bucak kaçtığım Her köşede karşıma sen çıkarsın korkusuyla kaçtığım gün Son veda Son fotoğraf Birini nasıl bıraktıysanız onda bıraktığınız tek fotoğraftır demişler Sen bende bıraktığın gibi kaldın