Günce II II cilt
MOR YAYINLARI
En ağır yük yaşamadan varolmaktır Yalnızca benim için istenmesi gereken her şey beni bunaltıyor Giysilerime paralarıma çıkarlarıma özen göstermek geleceğimi ve hatta şimdimi ayarlamak evimi süslemek tatillerim için planlar yapmak bunların hepsi akılcı olmasına rağmen bana usanç verici görünüyor bu faydalı olması nedeniyle bana neredeyse antipatik görünüyor Ben iğrenç bir şey Ve toplum yalnız bir adamın bencil olduğunu varsaydığına ve ben de toplumu küçümsediğime göre onun varsaydığı şeyi olmak bana iki kat daha itici geliyor En basit sağ duyuya meydan okuma noktasına geliyorum çünkü sağ duyu basit insanın yasasıdır Küçümsediğim insanları taklit etmeme gereksinimi o kadar ileri noktalara gidiyor ki sırf aptallar onlara dokunduğu için en iyi şeylere karşı bile soğukluk hissediyorum evlilik tanınmışlık incelik toplumsallık gibi Aptalların bilgeliğini paylaşmamak için deliliği tercih edebilirim Becerikli tutkulu sebatkâr olmaktan utanırım çünkü bütün faydacılar böyledirler
