Gündüzümü Gördün Gecemi Sorma Hikemiyât ı Sâib i Tebrîzî Sebk i Hindî Şairleri 4
Büyüyen Ay Yayınları
Fars şiirinin en güçlü ve en etkili simalarından biri olan Sâib i Tebrîzî 1601 1676 Safevî Devleti nin en parlak dönemi şairlerindendir Sâib bir Türk şairi olmasına rağmen Fars edebiyatında yeni bir ekol kurmuş ve Hint üslûbunun Sebk i Hindî sayılı temsilcileri arasında yer almıştır İran Hindistan Azerbaycan ve Orta Asya daki birçok şair üzerinde lafız ve mâna sanatındaki mahareti geniş muhayyilesi ve yeni mazmunlar bulmasıyla güçlü bir etki sahibi olmuştur Sebk i Hindî olarak adlandırılan şiir anlayışı tefekkür merkezli bir şiir dili geliştirmiş anlamı kapalı çağrışım zenginliğine sahip ve okuru zihnî bir çabaya davet eden bir yapı kurmuştur Sebk i Hindî şairleri lafızdan çok manayı ön planda tutmuş özgün daha önce denenmemiş terkipler ve teşbihler kullanarak maânî yi bigâne hemen akla gelmeyen sırrı hemen ele vermeyen mana yı bulma çabasına girmişlerdir Bu üslubun diğer şairleri gibi Sâib i Tebrîzî de şiirlerinde muhatabını düşünmeye zorlayan ve zihnî çaba gerektiren kapalı ve çok katmanlı şiirler kaleme almıştır Eserin mütercimi Hulûsî Karadeniz eğitimi memuriyeti ülkenin eğitim ve kültür hayatına katkı sağlamak amacıyla yürüttüğü faaliyetler belediye başkanlığı İstiklal Mahkemesi nde yargılanması gibi oldukça hareketli bir hayat sürmüştür Resmi görevleri yanında bir yandan da Farsça ve Arapçadan tercümeler yapmış olması özellikle edebi eserleri tercüme etmesi Hulûsî Efendi nin kültürel portresini bugüne taşıyan en önemli vasıflarındandır Onun tercümeleri incelendiğinde klasik Fars ve Türk şiirine vukûfiyeti dil hassasiyeti ve yer yer çevirilerinde ortaya koyduğu eleştirel tutumuyla okurlara hem bir çeviri yöntemi hem de bilinçli bir okuma imkânı sunmaktadır
