Güneşin Kokusu — İsmail Akbaba

Eğer hayalini kurduğu şey güzel bir şey ise etrafındaki insanlara ve sohbetlerine aldırmadan kendi kendine gülüyor eğer üzücü bir şeyse ki genelde öyle olurdu dudaklarını büzerek ağlamaklı oluyor bazen de dayanamayıp ağlamaya başlıyordu Hayalleri ona öyle gerçekçi gelirdi ki ve hisleri çokça kuvvetli olduğu için o an gerçekten kendini çokça kalbi kırılmış ve üzülmüş hissederdi Hayalleri onun gerçek dünyası oluvermişti bir zaman sonra Kendi kendine gülme ve ağlama anları arttıkça deli aptal saf kıt akıllı dengesiz ve salak sıfatlarına da daha çok maruz kaldı ve günden güne onun içinden bir şeylerin ölümüne neden oldu Acı güçlendirebilirdi ama güçlendirirken bir şeyleri de yok ederdi ve acı yine de acıydı