Günlerden Perşembe — Dilan Yengin

Günlerden Perşembe
Dilan YenginPanu Kitap
Günlerden Perşembe
Dilan YenginVaroluş başlı başına değişim ve dönüşümdü Fısıltılı gibi sessiz uğultular eşliğinde akan bir ömür Fırtınalı hayatlar eşliğinde sessiz var olmuştuk Küçük bir fidanken büyümüş meyve vermiş Varoluşumuzu konumlandırmış Çekimser hayatlar yaşarken bulmuştuk içimizdeki büyümek bilmeyen çocuğu Ya çocuk olmak sanıldığı gibi büyüyor muydu rakamlar gibi ruh da Neydi farklı kılan bir önceki seneyi diğerinden Deneyimler mi Duygular mı Benliğimiz mi Büyüte biliyor muyduk kendimizi Doymalıydık koşmaya sarılmaya sevilmeye ve sevmeye Yaşanılmayan hayaller büyürken belki de içimizde küçülen ve eksilenlere veda edememek yorucu olandı Benliğimi ararken kaybolmuş insan sürüsü görüyordum Kendim kadar kayıp Hayaller kadar ıssız Mutlu musun Kendimize bile dürüst olamazken Dürüstlük fazla anlam yüklüydü

Panu Kitap
Varoluş başlı başına değişim ve dönüşümdü Fısıltılı gibi sessiz uğultular eşliğinde akan bir ömür Fırtınalı hayatlar eşliğinde sessiz var olmuştuk Küçük bir fidanken büyümüş meyve vermiş Varoluşumuzu konumlandırmış Çekimser hayatlar yaşarken bulmuştuk içimizdeki büyümek bilmeyen çocuğu Ya çocuk olmak sanıldığı gibi büyüyor muydu rakamlar gibi ruh da Neydi farklı kılan bir önceki seneyi diğerinden Deneyimler mi Duygular mı Benliğimiz mi Büyüte biliyor muyduk kendimizi Doymalıydık koşmaya sarılmaya sevilmeye ve sevmeye Yaşanılmayan hayaller büyürken belki de içimizde küçülen ve eksilenlere veda edememek yorucu olandı Benliğimi ararken kaybolmuş insan sürüsü görüyordum Kendim kadar kayıp Hayaller kadar ıssız Mutlu musun Kendimize bile dürüst olamazken Dürüstlük fazla anlam yüklüydü En anlamlı kelimelerin kaçış rotasıydı sessizlik Anlamını yitirmekte olan duyguların son durağı

Panu Kitap
Varoluş başlı başına değişim ve dönüşümdü Fısıltılı gibi sessiz uğultular eşliğinde akan bir ömür Fırtınalı hayatlar eşliğinde sessiz var olmuştuk Küçük bir fidanken büyümüş meyve vermiş Varoluşumuzu konumlandırmış Çekimser hayatlar yaşarken bulmuştuk içimizdeki büyümek bilmeyen çocuğu Ya çocuk olmak sanıldığı gibi büyüyor muydu rakamlar gibi ruh da Neydi farklı kılan bir önceki seneyi diğerinden Deneyimler mi Duygular mı Benliğimiz mi Büyüte biliyor muyduk kendimizi Doymalıydık koşmaya sarılmaya sevilmeye ve sevmeye Yaşanılmayan hayaller büyürken belki de içimizde küçülen ve eksilenlere veda edememek yorucu olandı Benliğimi ararken kaybolmuş insan sürüsü görüyordum Kendim kadar kayıp Hayaller kadar ıssız Mutlu musun Kendimize bile dürüst olamazken Dürüstlük fazla anlam yüklüydü En anlamlı kelimelerin kaçış rotasıydı sessizlik Anlamını yitirmekte olan duyguların son durağı