Güz Düşümü
Hayal
ince ince kıyarım suları gece treninde uyuyakalır güneş aşık kemiklerimde yorgun şövalyeler at koşturur maya çalarım güz kuşlarının gözlerinden dolan düş gölüne ah yine akşam saatler yine hüznümle kelepçelenir susmak ve bağırmak arası sıfır altı bir tonda sıfır altı üşürüm yokluğundan ya tutarsa diye beklerim güneşin uyanmasını
