Güz Kırgını — Ahmet Özdemir

Ben ki güz kırgınıyım Sevmiyorum begonya Ölülerinden avuçlarıma dökülen bu sarıyı Bulutları gebe bırakan poyrazı gölgemin Duvarlarda bıraktığı karanlığı İğdiş edilmiş yüzümden utanıyorum aynalarda Tahammül edemiyorum yüzüme bakmaya Hesaplaşmaları sevmiyorum çünkü pişmanlıklar Bana göre değilmiş anladım Herkesin içinde kocamış bir gülümseyişim ben Unutulmuş bir yalnızım Şehri ilençliyorum unutmak hatırlamaktır diyen Bütün sabahları ölüm yorgunu çarşıları Sakallarını hacıyağıyla sıvazlayan Kalabalığı Silahları ilençliyorum hayatın rahmini deşen Savaşları çocuklar geliyor aklıma

ben ki güz kırgınıyım Sevmiyorum begonya ölülerinden avuçlarıma dökülen bu sarıyı bulutları gebe bırakan poyrazı gölgemin duvarlarda bıraktığı karanlığı iğdiş edilmiş yüzümden utanıyorum aynalarda tahammül edemiyorum yüzüme bakmaya hesaplaşmaları sevmiyorum çünkü pişmanlıklar bana göre değilmiş anladım herkesin içinde kocamış bir gülümseyişim ben unutulmuş bir yalnızım şehri ilençliyorum unutmak hatırlamaktır diyen bütün sabahları ölüm yorgunu çarşıları sakallarını hacıyağıyla sıvazlayan kalabalığı silahları ilençliyorum hayatın rahmini deşen savaşları çocuklar geliyor aklıma

Ben ki güz kırgınıyım Sevmiyorum begonya Ölülerinden avuçlarıma dökülen bu sarıyı Bulutları gebe bırakan poyrazı gölgemin Duvarlarda bıraktığı karanlığı İğdiş edilmiş yüzümden utanıyorum aynalarda Tahammül edemiyorum yüzüme bakmaya Hesaplaşmaları sevmiyorum çünkü pişmanlıklar Bana göre değilmiş anladım Herkesin içinde kocamış bir gülümseyişim ben Unutulmuş bir yalnızım Şehri ilençliyorum unutmak hatırlamaktır diyen Bütün sabahları ölüm yorgunu çarşıları Sakallarını hacıyağıyla sıvazlayan Kalabalığı Silahları ilençliyorum hayatın rahmini deşen Savaşları çocuklar geliyor aklıma

Ben ki güz kırgınıyım Sevmiyorum begonya Ölülerinden avuçlarıma dökülen bu sarıyı Bulutları gebe bırakan poyrazı gölgemin Duvarlarda bıraktığı karanlığı İğdiş edilmiş yüzümden utanıyorum aynalarda Tahammül edemiyorum yüzüme bakmaya Hesaplaşmaları sevmiyorum çünkü pişmanlıklar Bana göre değilmiş anladım Herkesin içinde kocamış bir gülümseyişim ben Unutulmuş bir yalnızım Şehri ilençliyorum unutmak hatırlamaktır diyen Bütün sabahları ölüm yorgunu çarşıları Sakallarını hacıyağıyla sıvazlayan Kalabalığı Silahları ilençliyorum hayatın rahmini deşen Savaşları çocuklar geliyor aklıma

Ben ki güz kırgınıyım Sevmiyorum begonya Ölülerinden avuçlarıma dökülen bu sarıyı Bulutları gebe bırakan poyrazı gölgemin Duvarlarda bıraktığı karanlığı İğdiş edilmiş yüzümden utanıyorum aynalarda Tahammül edemiyorum yüzüme bakmaya Hesaplaşmaları sevmiyorum çünkü pişmanlıklar Bana göre değilmiş anladım Herkesin içinde kocamış bir gülümseyişim ben Unutulmuş bir yalnızım Şehri ilençliyorum unutmak hatırlamaktır diyen Bütün sabahları ölüm yorgunu çarşıları Sakallarını hacıyağıyla sıvazlayan Kalabalığı Silahları ilençliyorum hayatın rahmini deşen Savaşları çocuklar geliyor aklıma