Güzelavratotu — Ömür Özçetin

Anlam arayışına çıkıyor yara çıkarken kemikten bıçak sırıtıyor Çok şımartılmış bir jilet gibi dilimin altında bir sözcük sürekli belleğin façasını bozuyor Malûm dünya kovulduğum kalabalık gece konmuş evlerin arasına gömülmüş dar bir sokak zaman ama içe kapanık tanrılar oturmuş nasılsa ölü zarlar atıyor Benim önünde diz çökeceğim bir tapınağım yok zaten anılara yaltaklanan belleğin bağı koptu kopuyorsa sözümü unuttuğum yerde bir boşluk oluyorsa anlaşılsın anlam ağır bir yaralıyı taşıyor