Hamal — Muharrem Kalkan

DÜŞÜNÜYORUM Korkmadan sıkılmadan içimdeki o hırçınlaşmış isyanla haykırıyorum fikirlerimi Emeğimden başka satacak bir şeyim yok Yürüyorum işte kimsenin giremediği çekindiği yollarda Korkmadan sıkılmadan Olmasını istediğim bir hayalim var Ezenin ve ezilenin olmadığı bir dünya düzeni Terini ilaç eden emekçiler gök kuşağında yerimizi almanın zamanı Korkmadan sıkılmadan sermayedarların karşısında durma zamanı Hayatlarımızın çalındığı yeter İşte o yer Çerkezköy Muharrem kalkan

Yaklaşık on yıldır aralıksız biçimde işçi olarak çalışıyorum Üretim bantlarının arasında makinelerin uğultusu ve zamanın dar koridorları içinde geçen bu yıllar bana yalnızca alın terinin değil sabrın ve direncin de ne demek olduğunu öğretti Uzun çalışma saatlerinin geçim kaygısının ve bitmek bilmeyen borç sarmalının içinden sıyrılıp nefes alabildiğim anlarda sığındığım tek liman edebiyat oldu Okumak benim için bir kaçış değil varoluşumu yeniden anlamlandırmanın yaşadıklarımı sessizliğe hapsetmemenin bir yoluydu Ne zaman bir kitap açsam orada kendime benzeyen hayatlar benimle aynı acıları ve umutları taşıyan insanlar buldum Zamanla okumakla yetinmemeye başladım kelimeler içimde birikiyor hikâyelere dönüşmek istiyordu Çalıştığım fabrikalarda aynı havayı soluduğum işçilerin kaderlerine sinmiş sessiz hikâyeleri beni derinden etkiledi Her ter damlasında bir hayat her vardiyada bir umut ve her molada bir cümle gizliydi Ben de yaşadıklarımın içinden tanıklık ettiklerimin izinden yazarak anlatmak istedim Yazmak benim için bir özgürlük bir direniş biçimi Çünkü inanıyorum ki kalem bazen bir çekiç kadar güçlü bazen bir nasır kadar gerçektir Bu kitapta bir işçinin gözünden emeğin ve insanın hikâyesi var