Hamuş — Sinan Yağmur

Tebrizli Şems in dilinden Hallac ı okumak Aşk bir elif miktarı sevilmek için gelen her çileye kimi zaman darağacında kimi vakit kör bıçaklar arasında bir vav gibi hamuş olabilmektir Hamuş yani susmak Susmak halvetti Hira da susmak En el Hak tı Hallac ı Mansur da Hamuş olmaktı yârin alfabesiz halinde Mevlana ca Ve susmak visal orucuydu maşukta iftarını şehadet şerbeti ile açan Şems misali Suskunuz Kin ve garazdan uzaktayız Biraz dargın biraz da boz bulanığız o kadar Aldatıldık biz de aşk yolunda Yâre kırıldık ama yolu terk etmedik Şems Sen yüreği yaralı olana gelirsin Bize neden gelmiyorsun Şems Hem vuslat hem hicransın dost yüreklim Yanımızda bizimleyken yaramızda olmayan Bizler de Mevlâna misali alıp kalemi elimize Hamuş yazsak düşer miydin yollara Gelir miydin acılarımıza Dokunur muydun yüreklerimize Ha Hallac Mim Mevlana Şin Şems Hamuştu onlar En Sevgiliye sevdalıydılar Aşkın uzun yol arkadaşları Tüm kötülükleri güzellikle savuşturanlar susanlar iyilik kardeşleri aşka namzet secde kardeşleri susayanlar ölüm sözcüğünü aşkın soluğundan içenler Aşkın Hızır ları