Hanımefendi ve Hoş Köpekler — Aisha Ajini

Absürd bir oyun izler gibi okunuyor öykü Söz bir yerdenbaşlıyor bittiği yerden bir başkası taşıyor başka anlamma yeni bir dil yeni bir deneme bir başkalaşım hikayesi bir başka dünyanın kadının dili ilk olacak belki takip edilecek ardın belki Mesut Yavuz Sözlerimi önemseme Sadece onu çağır da bizimle otursun Mekana gelen yetişkin bir köpek Mimoza Boşandığım erkek çocuktur Oyuncağını pantolonunun cebinde taşır Çok oyuncakları var Bu yer çok dar Hiç Şikayet ediyor kimse ona tahammül etmiyor Herkes evinin yolunu unutuyor Rahatlığı öldürücü Herkes onu terk ediyor Mimoza ona kutlu olsun Hiç altına kağıt peçetelerden koy Mimoza nı nasıl boşayacağını düşün

Önlüğümü neden çıkardım Yatakları dolapları düzenlemeye çarşafları değiştirmeye günler harcadım sonra tekrar bozdum Bazı satırları sözleri yeniden dizdim Acaba suyun küfüyle kirlenen çama şırları yeniden asar mıyım Yoksa tüm bunlara bakmaktan başka bir şey yapmaz mıyım Arkama atar sakinleşirim Henüz sıkıldığımı hissetmediğime göre ne kadar zaman geçtiğini sormayacağım Bu sessizlik çok fena ve meşrudur O duvarlar mutla ka sağlamdır saten kuşak altında görüyorum Onlarla alay ediyorum Kendime yalan söylüyorum Ben körüm Telefonum çalmıyor Mimoza söyle bana ne yapıyorsun Mimoza Dikenden bir elbise dikiyo rum boşandığım erkeğe giymek için Siyah gülüşten bilezikler Boşandığın erkek Eski bir hatıra Acı bir hayat Baharatsız bir yemeğin kalıntıları Mimoza Nereden biliyorsun Sözlerimi önemseme Sadece onu çağır da bizimle otursun Mekâna gelen yetişkin bir köpek Mimoza Boşandığım erkek çocuktur Oyuncağını pantolonunun cebinde taşır Çok oyuncakları var Bu yer çok dar Ufuk dardır Benim mekânım düşündüğün her şeyden daha geniş Çağır onu gelsin Bırak da hayatın uzun zaman atıp durduğu parçalanmış bir hatırayı göreyim Ona olanlar ne kadar da güzel Mutsuzluğu ne kadar da güzel Boşandığın erkek beni onunla tanıştır ne kadar mutsuz olduğunu göreceksin Ona Hiç ismini vereceğim O mutlaka hakkında düşündüğüm gibidir annesinin memesini kaybeden babasının testisine bağımlı olan bir bebek Çok ceza gördü Çok aç kaldı Çok öldü Tırnaklarıyla asla açılmayacak olan bir yolu kazıdı Istırabının sırrı budur Çağır onu gelsin bizimle otursun Belki o zaman sıkıldığımı hissederim de evime giderim Yüzümü yıkıyorum her tarafımı suyla ıslatıyorum iyileşmek için Bakıyorum hala bir resmimi göremiyorum Siyah gölgelerle de olsa yüzümü resmedecek birine ihtiyacım var Biraz insafa ihtiyacım var

Önlüğümü neden çıkardım Yatakları dolapları düzenlemeye çarşafları değiştirmeye günler harcadım sonra tekrar bozdum Bazı satırları sözleri yeniden dizdim Acaba suyun küfüyle kirlenen çama şırları yeniden asar mıyım Yoksa tüm bunlara bakmaktan başka bir şey yapmaz mıyım Arkama atar sakinleşirim Henüz sıkıldığımı hissetmediğime göre ne kadar zaman geçtiğini sormayacağım Bu sessizlik çok fena ve meşrudur O duvarlar mutla ka sağlamdır saten kuşak altında görüyorum Onlarla alay ediyorum Kendime yalan söylüyorum Ben körüm Telefonum çalmıyor Mimoza söyle bana ne yapıyorsun Mimoza Dikenden bir elbise dikiyo rum boşandığım erkeğe giymek için Siyah gülüşten bilezikler Boşandığın erkek Eski bir hatıra Acı bir hayat Baharatsız bir yemeğin kalıntıları Mimoza Nereden biliyorsun Sözlerimi önemseme Sadece onu çağır da bizimle otursun Mekâna gelen yetişkin bir köpek Mimoza Boşandığım erkek çocuktur Oyuncağını pantolonunun cebinde taşır Çok oyuncakları var Bu yer çok dar Ufuk dardır Benim mekânım düşündüğün her şeyden daha geniş Çağır onu gelsin Bırak da hayatın uzun zaman atıp durduğu parçalanmış bir hatırayı göreyim Ona olanlar ne kadar da güzel Mutsuzluğu ne kadar da güzel Boşandığın erkek beni onunla tanıştır ne kadar mutsuz olduğunu göreceksin Ona Hiç ismini vereceğim O mutlaka hakkında düşündüğüm gibidir annesinin memesini kaybeden babasının testisine bağımlı olan bir bebek Çok ceza gördü Çok aç kaldı Çok öldü Tırnaklarıyla asla açılmayacak olan bir yolu kazıdı Istırabının sırrı budur Çağır onu gelsin bizimle otursun Belki o zaman sıkıldığımı hissederim de evime giderim Yüzümü yıkıyorum her tarafımı suyla ıslatıyorum iyileşmek için Bakıyorum hala bir resmimi göremiyorum Siyah gölgelerle de olsa yüzümü resmedecek birine ihtiyacım var Biraz insafa ihtiyacım var

Önlüğümü neden çıkardım Yatakları dolapları düzenlemeye çarşafları değiştirmeye günler harcadım sonra tekrar bozdum Bazı satırları sözleri yeniden dizdim Acaba suyun küfüyle kirlenen çama şırları yeniden asar mıyım Yoksa tüm bunlara bakmaktan başka bir şey yapmaz mıyım Arkama atar sakinleşirim

Absürd bir oyun izler gibi okunuyor öykü Söz bir yerdenbaşlıyor bittiği yerden bir başkası taşıyor başka anlamma yeni bir dil yeni bir deneme bir başkalaşım hikayesi bir başka dünyanın kadının dili ilk olacak belki takip edilecek ardın belki Mesut Yavuz Sözlerimi önemseme Sadece onu çağır da bizimle otursun Mekana gelen yetişkin bir köpek Mimoza Boşandığım erkek çocuktur Oyuncağını pantolonunun cebinde taşır Çok oyuncakları var Bu yer çok dar Hiç Şikayet ediyor kimse ona tahammül etmiyor Herkes evinin yolunu unutuyor Rahatlığı öldürücü Herkes onu terk ediyor Mimoza ona kutlu olsun Hiç altına kağıt peçetelerden koy Mimoza nı nasıl boşayacağını düşün

Önlüğümü neden çıkardım Yatakları dolapları düzenlemeye çarşafları değiştirmeye günler harcadım sonra tekrar bozdum Bazı satırları sözleri yeniden dizdim Acaba suyun küfüyle kirlenen çamaşırları yeniden asar mıyım Yoksa tüm bunlara bakmaktan başka bir şey yapmaz mıyım Arkama atar sakinleşirim Henüz sıkıldığımı hissetmediğime göre ne kadar zaman geçtiğini sormayacağım Bu sessizlik çok fena ve meşrudur O duvarlar mutlaka sağlamdır saten kuşak altında görüyorum Onlarla alay ediyorum Kendime yalan söylüyorum Ben körüm Telefonum çalmıyor Mimoza söyle bana ne yapıyorsun Mimoza Dikenden bir elbise dikiyorum boşandığım erkeğe giymek için Siyah gülüşten bilezikler Boşandığın erkek Eski bir hatıra Acı bir hayat Baharatsız bir yemeğin kalıntıları Mimoza Nereden biliyorsun Sözlerimi önemseme Sadece onu çağır da bizimle otursun Mekâna gelen yetişkin bir köpek Mimoza Boşandığım erkek çocuktur Oyuncağını pantolonunun cebinde taşır Çok oyuncakları var Bu yer çok dar Ufuk dardır Benim mekânım düşündüğün her şeyden daha geniş Çağır onu gelsin Bırak da hayatın uzun zaman atıp durduğu parçalanmış bir hatırayı göreyim Ona olanlar ne kadar da güzel Mutsuzluğu ne kadar da güzel Boşandığın erkek beni onunla tanıştır ne kadar mutsuz olduğunu göreceksin Ona Hiç ismini vereceğim O mutlaka hakkında düşündüğüm gibidir annesinin memesini kaybeden babasının testisine bağımlı olan bir bebek Çok ceza gördü Çok aç kaldı Çok öldü Tırnaklarıyla asla açılmayacak olan bir yolu kazıdı Istırabının sırrı budur Çağır onu gelsin bizimle otursun Belki o zaman sıkıldığımı hissederim de evime giderim Yüzümü yıkıyorum her tarafımı suyla ıslatıyorum iyileşmek için Bakıyorum hala bir resmimi göremiyorum Siyah gölgelerle de olsa yüzümü resmedecek birine ihtiyacım var Biraz insafa ihtiyacım var