Harf Lekeleri — Erhan İksamuk

Tadıyorum pencereme sarkan yurdun son ışıklarınıBeni vazgeçenler biriktiriyor acı bir itirafaGözlerimi kapatıyorum avuçlarımda gökyüzüYağmurdan şiirden muştu kış günlerindenSıcacık uzanıyorum ekmeğe bütün serzenişimleBilge yaralar dövülüyor müziğimle yalnız bir ruha ait olamayanTene kavuşuyor kelimelerim kendime sokuldukçaBir sırrın avuçlarında gözyaşı görülmeyen kimsesizlikNeden irkiliyorum nerenin toprağı bu suskunlukAnnem binlerce kez körleşirken dizelerimdeYanılgı geçmiş saralı karanlık harf lekeleriBeni bir sokak karalıyor kaybolma zamanlarınaBüyürken gece inzivaya çocukluk