Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutripler — Halil İnalcık

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sakîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkarlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevi ve Abbasi dönemlerinden beri bu meclisler levazim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir adeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnameler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sakinameler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffaru l zünub günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor Tanıtım Bülteninden Sayfa Sayısı 512 Baskı Yılı 2016 Dili Türkçe Yayınevi İş Bankası Kültür Yayınları

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutripler Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sakîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkarlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevi ve Abbasi dönemlerinden beri bu meclisler levazim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir adeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnameler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sakinameler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffaru l zünub günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor Yazar Halil İnalcık Sayfa Sayısı 512 Çeviri Ebat 15X23 Basım Dili TÜRKÇE Basım Tarihi Mart 2023 Kağıt Cinsi 1 hamur Kredi Kartı Tek Çekim 0 00

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sakîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkarlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevi ve Abbasi dönemlerinden beri bu meclisler levazim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir adeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnameler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sakinameler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffaru l zünub günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sakîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkarlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevi ve Abbasi dönemlerinden beri bu meclisler levazim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir adeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnameler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sakinameler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffaru l zünub günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sakîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkarlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevi ve Abbasi dönemlerinden beri bu meclisler levazim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir adeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnameler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sakinameler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffaru l zünub günahları aff

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor Yayınevi İŞ BANKASI KÜLTÜR YAY Yazar HALİL İNALCIK Dil TÜRKÇE Sayfa Sayısı 496 SAYFA Yıl 2015

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sakîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkarlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevi ve Abbasi dönemlerinden beri bu meclisler levazim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir adeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnameler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sakinameler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffaru l zünub günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor Yayınevi İş Bankası Kültür Yayınları Yazar Halil İnalcık Sayfa 512 Sayfa Kağıt 1 Hamur Boyut 15 50x23 00 cm Basım Yılı Mart 2023 Barkod 9786053324171 Kategori Araştırma İnceleme

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedîmler Şâîrler Mutrîbler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu âdetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevî Abbasî ve Timurî saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musikî ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi Çiçek bahçeleri havuzlar fıskiyeler su kanalları nahiller buhurdanlar arasında genç sâkîlerin içki sunduğu bir mecliste şiir okuyan saz çalan şarkı söyleyen usta sanatkârlar eşliğinde sürülen zevk u safa tüm Ortadoğu saraylarında vazgeçilmez bir gelenekti Emevî ve Abbasî dönemlerinden beri bu meclisler levâzim i saltanat yani hükümdarlığın vazgeçilmez bir âdeti olarak kabul edilirdi Avrupa saraylarında da bu geleneğin karşılığı olan regalia yani olağanüstü ziyafetler ve eğlenceler hükümdarlığın gerekleri arasında sayılmıştır Doğu da olsun Batı da olsun saray kültürü halk kültüründen her zaman farklı olmuş ve bu farklılık işret meclisi geleneğine ve gösterilen tepkilere de yansımıştır Bir yandan lalalar üzerinden şehzadelere diğer yandan sâkînâmeler ve kabusnâmeler yoluyla üst sınıf mensuplarına en ince ayrıntısıyla aktarılan bu geleneğin muhalifleri de fütüvvetnâmeler ile kendini ifade ederdi Halk için yazılmış ahlâk kitapları olan fütüvvetnâmelerde dinin emirlerine karşı hareketler daima kötülenmiş şarap başlıca günah sayılmıştır Ne var ki sâkînâmeler ve kabusnâmeler dini kurallara aykırı sayılan unsurları İslamiyet ile bağdaştırmayı bir ödev saymıştır bu eserlerde işret meclislerinin daima Tanrı ve Peygamber e duâ ile başladığı ve tövbe ile son bulduğu hep vurgulanır Zira insan zayıftır günah işler sonunda Gaffâru l zünûb günahları affedici olan rabbine sığınır Osmanlı sosyal kültürel tarihine bir katkı olarak hazırlanan bu eser sarayın ve ona bağlı zarîfler denilen yüksek sınıfın kendine has geleneksel kültürü ile yaşamının az bilinen bir yanına ışık tutmaya çalışıyor

Has Bağçede Ayş u Tarab Nedimler Şairler Mutribler Osmanlı sarayında padişahların has bağçede geçirdiği hoş vakitleri ve bu adetin İslam öncesi İran imparatorluğundan Emevi Abbasi ve Timuri saraylarına uzanan köklü geleneğini o dönemlerde yazılmış değerli kaynaklardan derleyerek sunan bir çalışma Padişah işret meclisi adıyla anılan bu eğlencelere yakın adamları olan nedimlerle birlikte katılır şiir musiki ve raks sanatlarının en seçkin örnekleri eşliğinde eğlenirdi Bu meclisler hükümdarın ve imparatorluktaki seçkin sınıfların zevklerini ve yaşam tarzlarını hem yansıtır hem yeniden biçimlendirirdi