Hasretim Zehir Özlemim Zıkkım Olsun — Erdal Zengin

Bütün ağaçlar kurusaToprak suya küsseTomurcuklar yapraklara ihanet etseDallar ağaçtan düşseÇınarlar kurusa yaprak açmasaEvren tersine dönseBütün yeşillikler kurusaVe gözlerinin yeşilindeki her şey kupkuru olsaBen senin gülüşünü hatırlar tomurcuklar açarımGözlerini hayal eder yemyeşil yapraklar açarımYeşillere bürünmüş bir evren kurarımAma yine de seni unutmam unutamam

Bütün ağaçlar kurusa Toprak suya küsse Tomurcuklar yapraklara ihanet etse Dallar ağaçtan düşse Çınarlar kurusa yaprak açmasa Evren tersine dönse Bütün yeşillikler kurusa Ve gözlerinin yeşilindeki her şey kupkuru olsa Ben senin gülüşünü hatırlar tomurcuklar açarım Gözlerini hayal eder yemyeşil yapraklar açarım Yeşillere bürünmüş bir evren kurarım Ama yine de seni unutmam unutamam

Bütün ağaçlar kurusaToprak suya küsseTomurcuklar yapraklara ihanet etseDallar ağaçtan düşseÇınarlar kurusa yaprak açmasaEvren tersine dönseBütün yeşillikler kurusaVe gözlerinin yeşilindeki her şey kupkuru olsaBen senin gülüşünü hatırlar tomurcuklar açarımGözlerini hayal eder yemyeşil yapraklar açarımYeşillere bürünmüş bir evren kurarımAma yine de seni unutmam unutamam

Bütün ağaçlar kurusa Toprak suya küsse Tomurcuklar yapraklara ihanet etse Dallar ağaçtan düşse Çınarlar kurusa yaprak açmasa Evren tersine dönse Bütün yeşillikler kurusa Ve gözlerinin yeşilindeki her şey kupkuru olsa Ben senin gülüşünü hatırlar tomurcuklar açarım Gözlerini hayal eder yemyeşil yapraklar açarım Yeşillere bürünmüş bir evren kurarım Ama yine de seni unutmam unutamam