Havva nın Kitabı — Havva Özaydınlık

Bulutlar hiçbir zaman aynı kap ve aynı tatta yağmurunu bırakmaz toprağa Güz soğukları ve rüzgâr birbirine denk şiddetlerle zorlamaz hiçbir tohumu Türlü renklerle bezenmiş bir bahçeye yapraklarını açtığında bağbanın ilgi ve şefkatine eşit ölçüde mazhar olmaz hiçbir çiçek En çok da insanlar nasibini alır dünyanın bu adaletsiz düzeninden Hiçbir siyah erkek beyaz olanlar kadar şanslı kılınmamıştır bu dünyada Siyah beyaz fark etmez hiçbir erkek herhangi bir kadından daha fazla eziyet çekmemiştir şimdiye kadar Fakat bazıları öylesine adaletsizlikler yaşar ki bunların bilinmesi ibret alınması için öykülerinin iki kapak arasına girip kitaplaşması gerekir Havva Özaydınlık ın yaşam öyküsü de bunlardan biridir Yazar kendi yaşam öyküsünü çocukluğundan alarak üç ayrı kitapla karşımıza çıkıyor Okuyacağınız bu ilk kitapta her gün yıkılan dünyasını ertesi gün düş ve umutla yeni baştan kurmaya çalışan küçük bir kız çocuğunun destansı mücadelesine tanık olacaksınız Havva nın başından geçenleri okudukça yaşadıklarınıza şükredip acılarınıza gülüp geçmeyi öğreneceksiniz Yazar şiirsel anlatımı ve cesur sorularıyla sizi sarsacak Ruhların acılarla sınandığı bu dünyada acıları arttıran insanlardansanız eğer bu kitap sizi utandıracak

Ben Havva Adem in kaburga kemiğinden yaratıldım İsmim insanlığın kaderi kadar yaşlı Ben Havva İlk günahtan suçlu bulundum Çoğu zaman kendimi avuttum Kışın ortasında açıp yazın ortasında soldum Yalancı baharda çiçek açtım Yalancı insanlara umutlar bağladım Vefa da benim cefa da Ben Havva Şimdi hayatta en çok sevdiğim iki insanın mezarının başındayım Yazdım Çünkü benim gibi kadınlara örnek olmak istedim Onlara asla yılmamalarını vazgeçmemelerini haykırmak istedim Her sabah uyandıklarında aldıkları nefese şükretsinler umudun peşini hiç bırakmasınlar istedim Çünkü benim hayattaki sınavlarım ağırdı çok ıstıraplı geçti Ama sonunda savaşı ben kazandım kazanılacağını bilsinler istedim Her karanlığın sonunda aydınlığın olduğunu göstermek istedim Çünkü artık özgürdüm ve özgürlüğümün tadını çıkarıyordum Yıllarca kötürümdüm şimdi ayaklarımın üstünde duruyordum Bunu herkesin yapabileceğini anlasınlar istedim Ayağa kalkmak için mutlaka bir yol olduğunu anlatmak istedim Çünkü biz kadınların sevgi ve emek harcaması gerektiğini anlatmak istedim Dostlar biriktirmek gerektiğini onlardan gelen acı sözleri şerbet diye içmek gerektiğini gözyaşı ve kedere yenilmemek gerektiğini herkese duyurmak istedim Çocuklarımızı hele ki erkek çocuklarımızı sevgi dolu büyütmenin ne derece önemli olduğunu bir kadına nasıl davranılacağını ancak bizden öğrenebileceklerini bağıra bağıra söylemek istedim Çünkü sevmek lazımdı Anlamlı olan her şeyi Bunu anlatabilmek istedim

Ben Havva Âdem in kaburga kemiğinden yaratıldım İsmim insanlığın kaderi kadar yaşlı Ben Havva İlk günahtan suçlu bulundum Çoğu zaman kendimi avuttum Kışın ortasında açıp yazın ortasında soldum Yalancı baharda çiçek açtım Yalancı insanlara umutlar bağladım Vefa da benim cefa da Ben Havva Şimdi hayatta en çok sevdiğim iki insanın mezarının başındayım Yazdım Çünkü benim gibi kadınlara örnek olmak istedim Onlara asla yılmamalarını vazgeçmemelerini haykırmak istedim Her sabah uyandıklarında aldıkları nefese şükretsinler umudun peşini hiç bırakmasınlar istedim Çünkü benim hayattaki sınavlarım ağırdı çok ıstıraplı geçti Ama sonunda savaşı ben kazandım kazanılacağını bilsinler istedim Her karanlığın sonunda aydınlığın olduğunu göstermek istedim Çünkü artık özgürdüm ve özgürlüğümün tadını çıkarıyordum Yıllarca kötürümdüm şimdi ayaklarımın üstünde duruyordum Bunu herkesin yapabileceğini anlasınlar istedim Ayağa kalkmak için mutlaka bir yol olduğunu anlatmak istedim Çünkü biz kadınların sevgi ve emek harcaması gerektiğini anlatmak istedim Dostlar biriktirmek gerektiğini onlardan gelen acı sözleri şerbet diye içmek gerektiğini gözyaşı ve kedere yenilmemek gerektiğini herkese duyurmak istedim Çocuklarımızı hele ki erkek çocuklarımızı sevgi dolu büyütmenin ne derece önemli olduğunu bir kadına nasıl davranılacağını ancak bizden öğrenebileceklerini bağıra bağıra söylemek istedim Çünkü sevmek lazımdı Anlamlı olan her şeyi Bunu anlatabilmek istedim Tanıtım Bülteninden

Ben Havva Âdem in kaburga kemiğinden yaratıldım İsmim insanlığın kaderi kadar yaşlı Ben Havva İlk günahtan suçlu bulundum Çoğu zaman kendimi avuttum Kışın ortasında açıp yazın ortasında soldum Yalancı baharda çiçek açtım Yalancı insanlara umutlar bağladım Vefa da benim cefa da Ben Havva Şimdi hayatta en çok sevdiğim iki insanın mezarının başındayım Yazdım Çünkü benim gibi kadınlara örnek olmak istedim Onlara asla yılmamalarını vazgeçmemelerini haykırmak istedim Her sabah uyandıklarında aldıkları nefese şükretsinler umudun peşini hiç bırakmasınlar istedim Çünkü benim hayattaki sınavlarım ağırdı çok ıstıraplı geçti Ama sonunda savaşı ben kazandım kazanılacağını bilsinler istedim Her karanlığın sonunda aydınlığın olduğunu göstermek istedim Çünkü artık özgürdüm ve özgürlüğümün tadını çıkarıyordum Yıllarca kötürümdüm şimdi ayaklarımın üstünde duruyordum Bunu herkesin yapabileceğini anlasınlar istedim Ayağa kalkmak için mutlaka bir yol olduğunu anlatmak istedim Çünkü biz kadınların sevgi ve emek harcaması gerektiğini anlatmak istedim Dostlar biriktirmek gerektiğini onlardan gelen acı sözleri şerbet diye içmek gerektiğini gözyaşı ve kedere yenilmemek gerektiğini herkese duyurmak istedim Çocuklarımızı hele ki erkek çocuklarımızı sevgi dolu büyütmenin ne derece önemli olduğunu bir kadına nasıl davranılacağını ancak bizden öğrenebileceklerini bağıra bağıra söylemek istedim Çünkü sevmek lazımdı Anlamlı olan her şeyi Bunu anlatabilmek istedim

Ben Havva Adem in kaburga kemiğinden yaratıldım İsmim insanlığın kaderi kadar yaşlı Ben Havva İlk günahtan suçlu bulundum Çoğu zaman kendimi avuttum Kışın ortasında açıp yazın ortasında soldum Yalancı baharda çiçek açtım Yalancı insanlara umutlar bağladım Vefa da benim cefa da Ben Havva Şimdi hayatta en çok sevdiğim iki insanın mezarının başındayım Yazdım Çünkü benim gibi kadınlara örnek olmak istedim Onlara asla yılmamalarını vazgeçmemelerini haykırmak istedim Her sabah uyandıklarında aldıkları nefese şükretsinler umudun peşini hiç bırakmasınlar istedim Çünkü benim hayattaki sınavlarım ağırdı çok ıstıraplı geçti Ama sonunda savaşı ben kazandım kazanılacağını bilsinler istedim Her karanlığın sonunda aydınlığın olduğunu göstermek istedim Çünkü artık özgürdüm ve özgürlüğümün tadını çıkarıyordum Yıllarca kötürümdüm şimdi ayaklarımın üstünde duruyordum Bunu herkesin yapabileceğini anlasınlar istedim Ayağa kalkmak için mutlaka bir yol olduğunu anlatmak istedim Çünkü biz kadınların sevgi ve emek harcaması gerektiğini anlatmak istedim Dostlar biriktirmek gerektiğini onlardan gelen acı sözleri şerbet diye içmek gerektiğini gözyaşı ve kedere yenilmemek gerektiğini herkese duyurmak istedim Çocuklarımızı hele ki erkek çocuklarımızı sevgi dolu büyütmenin ne derece önemli olduğunu bir kadına nasıl davranılacağını ancak bizden öğrenebileceklerini bağıra bağıra söylemek istedim Çünkü sevmek lazımdı Anlamlı olan her şeyi Bunu anlatabilmek istedim

Bulutlar hiçbir zaman aynı kap ve aynı tatta yağmurunu bırakmaz toprağa Güz soğukları ve rüzgâr birbirine denk şiddetlerle zorlamaz hiçbir tohumu Türlü renklerle bezenmiş bir bahçeye yapraklarını açtığında bağbanın ilgi ve şefkatine eşit ölçüde mazhar olmaz hiçbir çiçek En çok da insanlar nasibini alır dünyanın bu adaletsiz düzeninden Hiçbir siyah erkek beyaz olanlar kadar şanslı kılınmamıştır bu dünyada Siyah beyaz fark etmez hiçbir erkek herhangi bir kadından daha fazla eziyet çekmemiştir şimdiye kadar Fakat bazıları öylesine adaletsizlikler yaşar ki bunların bilinmesi ibret alınması için öykülerinin iki kapak arasına girip kitaplaşması gerekir Havva Özaydınlık ın yaşam öyküsü de bunlardan biridir Yazar kendi yaşam öyküsünü çocukluğundan alarak üç ayrı kitapla karşımıza çıkıyor Okuyacağınız bu ilk kitapta her gün yıkılan dünyasını ertesi gün düş ve umutla yeni baştan kurmaya çalışan küçük bir kız çocuğunun destansı mücadelesine tanık olacaksınız Havva nın başından geçenleri okudukça yaşadıklarınıza şükredip acılarınıza gülüp geçmeyi öğreneceksiniz Yazar şiirsel anlatımı ve cesur sorularıyla sizi sarsacak Ruhların acılarla sınandığı bu dünyada acıları arttıran insanlardansanız eğer bu kitap sizi utandıracak

Ben Havva Adem in kaburga kemiğinden yaratıldım İsmim insanlığın kaderi kadar yaşlı Ben Havva İlk günahtan suçlu bulundum Çoğu zaman kendimi avuttum Kışın ortasında açıp yazın ortasında soldum Yalancı baharda çiçek açtım Yalancı insanlara umutlar bağladım Vefa da benim cefa da Ben Havva Şimdi hayatta en çok sevdiğim iki insanın mezarının başındayım Yazdım Çünkü benim gibi kadınlara örnek olmak istedim Onlara asla yılmamalarını vazgeçmemelerini haykırmak istedim Her sabah uyandıklarında aldıkları nefese şükretsinler umudun peşini hiç bırakmasınlar istedim Çünkü benim hayattaki sınavlarım ağırdı çok ıstıraplı geçti Ama sonunda savaşı ben kazandım kazanılacağını bilsinler istedim Her karanlığın sonunda aydınlığın olduğunu göstermek istedim Çünkü artık özgürdüm ve özgürlüğümün tadını çıkarıyordum Yıllarca kötürümdüm şimdi ayaklarımın üstünde duruyordum Bunu herkesin yapabileceğini anlasınlar istedim Ayağa kalkmak için mutlaka bir yol olduğunu anlatmak istedim Çünkü biz kadınların sevgi ve emek harcaması gerektiğini anlatmak istedim Dostlar biriktirmek gerektiğini onlardan gelen acı sözleri şerbet diye içmek gerektiğini gözyaşı ve kedere yenilmemek gerektiğini herkese duyurmak istedim Çocuklarımızı hele ki erkek çocuklarımızı sevgi dolu büyütmenin ne derece önemli olduğunu bir kadına nasıl davranılacağını ancak bizden öğrenebileceklerini bağıra bağıra söylemek istedim Çünkü sevmek lazımdı Anlamlı olan her şeyi Bunu anlatabilmek istedim

Ben Havva Âdem in kaburga kemiğinden yaratıldım İsmim insanlığın kaderi kadar yaşlı Ben Havva İlk günahtan suçlu bulundum Çoğu zaman kendimi avuttum Kışın ortasında açıp yazın ortasında soldum Yalancı baharda çiçek açtım Yalancı insanlara umutlar bağladım Vefa da benim cefa da Ben Havva Şimdi hayatta en çok sevdiğim iki insanın mezarının başındayım Yazdım Çünkü benim gibi kadınlara örnek olmak istedim Onlara asla yılmamalarını vazgeçmemelerini haykırmak istedim Her sabah uyandıklarında aldıkları nefese şükretsinler umudun peşini hiç bırakmasınlar istedim Çünkü benim hayattaki sınavlarım ağırdı çok ıstıraplı geçti Ama sonunda savaşı ben kazandım kazanılacağını bilsinler istedim Her karanlığın sonunda aydınlığın olduğunu göstermek istedim Çünkü artık özgürdüm ve özgürlüğümün tadını çıkarıyordum Yıllarca kötürümdüm şimdi ayaklarımın üstünde duruyordum Bunu herkesin yapabileceğini anlasınlar istedim Ayağa kalkmak için mutlaka bir yol olduğunu anlatmak istedim Çünkü biz kadınların sevgi ve emek harcaması gerektiğini anlatmak istedim Dostlar biriktirmek gerektiğini onlardan gelen acı sözleri şerbet diye içmek gerektiğini gözyaşı ve kedere yenilmemek gerektiğini herkese duyurmak istedim Çocuklarımızı hele ki erkek çocuklarımızı sevgi dolu büyütmenin ne derece önemli olduğunu bir kadına nasıl davranılacağını ancak bizden öğrenebileceklerini bağıra bağıra söylemek istedim Çünkü sevmek lazımdı Anlamlı olan her şeyi Bunu anlatabilmek istedim

Bulutlar hiçbir zaman aynı kap ve aynı tatta yağmurunu bırakmaz toprağa Güz soğukları ve rüzgâr birbirine denk şiddetlerle zorlamaz hiçbir tohumu Türlü renklerle bezenmiş bir bahçeye yapraklarını açtığında bağbanın ilgi ve şefkatine eşit ölçüde mazhar olmaz hiçbir çiçek En çok da insanlar nasibini alır dünyanın bu adaletsiz düzeninden Hiçbir siyah erkek beyaz olanlar kadar şanslı kılınmamıştır bu dünyada Siyah beyaz fark etmez hiçbir erkek herhangi bir kadından daha fazla eziyet çekmemiştir şimdiye kadar Fakat bazıları öylesine adaletsizlikler yaşar ki bunların bilinmesi ibret alınması için öykülerinin iki kapak arasına girip kitaplaşması gerekir Havva Özaydınlık ın yaşam öyküsü de bunlardan biridir Yazar kendi yaşam öyküsünü çocukluğundan alarak üç ayrı kitapla karşımıza çıkıyor Okuyacağınız bu ilk kitapta her gün yıkılan dünyasını ertesi gün düş ve umutla yeni baştan kurmaya çalışan küçük bir kız çocuğunun destansı mücadelesine tanık olacaksınız Havva nın başından geçenleri okudukça yaşadıklarınıza şükredip acılarınıza gülüp geçmeyi öğreneceksiniz Yazar şiirsel anlatımı ve cesur sorularıyla sizi sarsacak Ruhların acılarla sınandığı bu dünyada acıları arttıran insanlardansanız eğer bu kitap sizi utandıracak

Bulutlar hiçbir zaman aynı kap ve aynı tatta yağmurunu bırakmaz toprağa Güz soğukları ve rüzgâr birbirine denk şiddetlerle zorlamaz hiçbir tohumu Türlü renklerle bezenmiş bir bahçeye yapraklarını açtığında bağbanın ilgi ve şefkatine eşit ölçüde mazhar olmaz hiçbir çiçek En çok da insanlar nasibini alır dünyanın bu adaletsiz düzeninden Hiçbir siyah erkek beyaz olanlar kadar şanslı kılınmamıştır bu dünyada Siyah beyaz fark etmez hiçbir erkek herhangi bir kadından daha fazla eziyet çekmemiştir şimdiye kadar Fakat bazıları öylesine adaletsizlikler yaşar ki bunların bilinmesi ibret alınması için öykülerinin iki kapak arasına girip kitaplaşması gerekir Havva Özaydınlıkın yaşam öyküsü de bunlardan biridir Yazar kendi yaşam öyküsünü çocukluğundan alarak üç ayrı kitapla karşımıza çıkıyor Okuyacağınız bu ilk kitapta her gün yıkılan dünyasını ertesi gün düş ve umutla yeni baştan kurmaya çalışan küçük bir kız çocuğunun destansı mücadelesine tanık olacaksınız Havvanın başından geçenleri okudukça yaşadıklarınıza şükredip acılarınıza gülüp geçmeyi öğreneceksiniz Yazar şiirsel anlatımı ve cesur sorularıyla sizi sarsacak Ruhların acılarla sınandığı bu dünyada acıları arttıran insanlardansanız eğer bu kitap sizi utandıracak