Hayal — Ömer Başol

Anadolu da hayat araya mutluluklar serpiştirilen bir hüzündür Hüzünle büyür insanlar burada Ellerinde çocukluklarından kalan bir gülümseme kalplerinde gaz lambasının sarı ışığında annelerinin anlattığı masalın huzuru Tam bitti denildiğinde yeniden yeşeren hayatlar Tek başına mutlu olunamayan tek başına acı çekilemeyen en büyük özlemlerin sevdaların dostlukların yoklukların sineye çekilip içleri kavrulurken bile hayata devam edilmesi gereken bir coğrafya Ve yine de insan kalabilmeyi başaran insanların hayatına dair